Pyrenoïde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Pyrenoïden zijn sub-cellulaire microcompartimenten gevonden in chloroplasten van vele (maar niet alle) algen, en in een enkele groep van landplanten, de hauwmossen.

De pyrenoïde is een ruimtelijk beperkt, vaak met lichtmicroscoop gemakkelijk herkenbare, voornamelijk uit parakristallijne rubisco bestaande structuur (microcompartiment) in plastiden van verschillende groepen algen en hauwmossen.

Pyrenoïden worden in verband gebracht met de werking van een koolstof-concentrerend mechanisme (CCM). Hun belangrijkste functie is om te fungeren als centra van koolstofdioxidefixatie door het genereren en onderhouden van een CO2-rijke omgeving rondom het fotosynthetische enzym rubisco. De pyrenoïde is ook de plaats van afzetting van reservestoffen.

Rubisco is het belangrijkste enzym van fotosynthese. Aangezien rubisco plaats van kooldioxide ongewenst ook zeer zuurstof in het ribulose-1,5-bisfosfaat planten (photorespiration), de organismen zijn verschillende mechanismen ontwikkeld koolstofdioxidefixatie de efficiëntie van fotosynthese verhogen. De pyrenoïde is dus een functioneel analoog van carboxysomen in cyanobacteriën.

Algen accumuleren koolstofdioxide lokaal in de pyrenoïde, terwijl hogere planten het C4- of CAM-mechanisme ontwikkeld.