Quo Vadis (Dyson)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Quo Vadis
Componist George Dyson
Gecomponeerd voor solisten, koor,orkest
Compositiedatum 1939-1949
Première idem
Duur 100 minuten
Oeuvre Oeuvre van George Dyson
Portaal  Portaalicoon   Klassieke muziek

Quo Vadis is naast andere begrippen een compositie van de Britse componist George Dyson. Het is een compositie voor sopraan, contra-alt (of mezzo-sopraan), tenor, basbariton, kamerkoor, koor en orkest.

Vlak de Tweede Wereldoorlog was het in de Britse muziekwereld korte tijd mode om muziekstukken te componeren op basis van teksten van gedichten afgewisseld met Bijbelteksten. Dit werk valt in die categorie. De volledige titel is Quo Vadis; a cycle of poems. Dyson heeft van allerlei dichters teksten geleend en ook uit de Bijbel. Er zijn niet gehele gedichten getoonzet, er zijn fragmenten gebruikt. In de totaliteit valt dat niet op.

Delen[bewerken | brontekst bewerken]

En dat alles begeleid door symfonieorkest.

Dyson was ten tijde het componeren van dit werk directeur van het Royal College of Music en schreef compositie voor het Drie Koren-festival dat jaarlijks plaatsvond (zie ook andere werken van hem). Het, wat nu bekendstaat als het, eerste gedeelte van bestemd voor uitvoering op het festival van 1939; de Tweede Wereldoorlog gooide roet in het eten. De eerste uitvoering van het eerste gedeelte vond plaats op 12 april 1945, in de Royal Albert Hall onder leiding van de componist zelf. Gedurende de oorlog componeerde hij verder, op 8 september 1949 vond première plaats van het voltooide opus, ook weer gedurende zo’n festival. Het componeren voor dat festival hield in dat de compositie niet te ingewikkeld moest zijn (het betrof amateurkoren), maar het moest wel een uitdaging zijn om het te kunnen uitvoeren. En zo klinkt het werk dan ook, nog geschreven in de laatromantische stijl, dus melodieus, maar toch complex gestructureerd door gebruik te maken van solisten, kamerkoor, koor en orkest en dat steeds in afwisselende samenstelling. Het enige nadeel is dat (en dat geldt voor meerdere werken van Dyson) de compositie nogal emotieloos en vlak klinken; Dyson liet alle stromingen uit de Klassieke muziek uit de 20e eeuw aan zich voorbijgaan en hield zijn emoties binnen. Wel hoor je het verschil tussen het gedeelte van dat voor de oorlog is geschreven en het gedeelte van tijdens de oorlog. In de laatste zit meer dynamiek, Dyson dacht waarschijnlijk terug aan zijn eigen oorlogsjaren in de Eerste Wereldoorlog, waarin hij heeft gevochten.

Bron en discografie[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]