RAF Geilenkirchen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
RAF Geilenkirchen
IATA: GKE ICAO: ETNG
Algemene informatie
Opgericht 1953
Type Militair
Plaats Teveren, Geilenkirchen, Vlag van Duitsland Duitsland
Hoogte 90 m
Coördinaten 50° 58′ NB, 6° 3′ OL
Locatie in Duitsland
RAF Geilenkirchen
RAF Geilenkirchen
Startbanen
   Baan      Lengte   Materiaal
09/27 3.051 m Beton
Lijst van luchthavens
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

RAF Geilenkirchen was een door de Britse bezettingsmacht na de Tweede Wereldoorlog gebouwde vliegbasis voor de Royal Air Force (RAF) nabij het plaatsje Teveren (gemeente Geilenkirchen) in het westen van Duitsland, vlak over de Nederlandse grens. Het was een van de 4 RAF-steunpunten die vanaf begin jaren 50 van de vorige eeuw in deze regio werden gebruikt. De andere steunpunten waren:

Geschiedenis[bewerken]

Gloster Meteor FR10
Canberra B2 strike aircraft
Hawker Hunter F4
Pershing 1 raket
Boeing E-3 AWACS-vliegtuig

RAF Geilenkirchen werd in mei 1953 operationeel verklaard en bleef dit tot januari 1968. De basis huisvestte in deze periode de volgende eenheden.

Luftwaffe[bewerken]

In maart 1968 droeg de RAF de basis vervolgens over aan de Duitse Luftwaffe, die het vliegveld als basis voor Flugkörpergeschwader 2 (FKG2) wilde gebruiken. FKG2 was een van de nieuwe mobiele tactische grond-grond raketeenheden die waren uitgerust met het Pershing raketsysteem.

De mobiele Pershing 1-raketten werden van W50 atoomkoppen voorzien die waren opgeslagen in een zwaar bewaakt Sonderwaffenlager op de basis Geilenkirchen. De bewaking en verantwoordelijkheid hiervoor berustte bij het 85 US Army Field Artillery Detachment dat eveneens op Geilenkirchen was ondergebracht ter ondersteuning van FKG2.

De locatie van de afvuurstelling bevond zich in Arsbeck, een plaats vlak bij het voormalige RAF Wildenrath.

NATO Early Warning Force[bewerken]

In 1980 werd de basis aangewezen als de thuisbasis voor de NATO Early Warning Force (NAEWF). Deze multinationale eenheid zou worden uitgerust met de 18 pas aangekochte Boeing E-3 AWACS-vliegtuigen.

De verbouwing startte meteen en in 1981 werd Luftwaffe FKG2 om ruimte te maken dan ook verplaatst naar het nabijgelegen Niederheid. De speciale wapenopslag en 85 US Army Field Artillery Det. bleven echter op de basis achter tot de sluiting van de opslag en de opheffing van deze eenheid in 1991.

De basis kreeg de status van internationaal NAVO-hoofdkwartier en de vliegoperaties vingen aan in februari 1982 toen de eerste E-3A werd geleverd. De basis werd toen omgedoopt in NATO Airbase Geilenkirchen en bereikte de volledige operationele status in 1988.

Momenteel bevat de basis 5 Wings; de Operations Wing, Training Wing, IT Wing, Logisics Wing en Base Support Wing. Deze ondersteunen 3 operationele squadrons en 1 training squadron waarin 17 E-3A van de NAEWF zijn ingedeeld. De 3 TCA vliegtuigen die voorheen actief waren vanaf deze vliegbasis zijn inmiddels uit dienst genomen, de trainingstaken zijn overgenomen door E-3A vliegtuigen, het cargo en passagier vervoer is overgenomen door het bedrijf TNT Airways, zij gebruiken een Boeing 757-28A(Combi) voor deze taak dit is de OO-TFA.

NATO TCA Squadron[bewerken]

In 2010 begon de Component met het uitfaseren van de TCA vliegtuigen, waarna op 9 december 2011 het TCA Squadron officieel werd ontbonden, het squadron heeft in totaal met 5 verschillende TCA's gevlogen.

LX-N19996

Dit eerste generatie NATO TCA toestel is in 1968 gebouwd en in dienst getreden bij Sabena, hier vloog zij met de registratie OO-SJL, zij vervulde haar dienst als passagiersvliegtuig op de route naar New York JFK later ook naar de bestemming Chicago O'Hare. In 1973 en 1975 heeft dit toestel gevlogen voor Nigeria Airways, hiermee werden Hadj vluchten uitgevoerd. Van 1981 tot juli 1986 is ze langere tijd geleased geweest aan Wallon Air, Jet Charter Air Service, Sunrise Airlines, Jet America, Air Florida, Northeastern Airlines en Emerald Tours. In 1986 is zij opgekocht door de NATO en is na ombouw in Istanbul als TCA toestel gaan vliegen onder de registratie LX-N19996. In december 1998 is ze als eerste NATO-TCA buiten dienst gesteld met 52160 vlieguren doordat de NATO een toestel kon aanschaffen met modernere navigatie apparatuur, dit toestel was afkomstig van de Duitse Luchtmacht, de LX-N19996 is uiteindelijk ontmanteld op Napels, Capodichino.

LX-N20198

Dit eerste generatie NATO TCA toestel is in juni 1969 afgeleverd en in dienst getreden bij Sabena, hier vloog zij met de registratie OO-SJM, zij vervulde haar dienst als passagiersvliegtuig op de route naar New York JFK later ook naar de bestemming Chicago O'Hare. In februari 1976 is zij geleased aan Transavia Airlines, hier heeft kreeg ze de registratie PH-TVK en heeft dienstgedaan tot mei 1977. Na deze leaseperiode heeft zij nog 2 jaar gevlogen voor Sabena waarna zij in 1979 is overgeschreven naar Sobelair die dit vliegtuig tot april 1986 in bezit hielden Sobelair heeft de OO-SJM meerdere keren geleased aan onder andere Air Zaire, Cameroon Airlines en aan Sabena voor onder meer cargo en een Royal Visit flight. In juni 1986 is het toestel opgekocht door de NATO en is in Istanbul omgebouwd tot TCA toestel en heeft de registratie LX-N20198 gekregen. Op 23 maart 2000 viel het doek voor dit eerste generatie TCA toestel, ze is overgevlogen van Geilenkirchen naar Napels, Capodichino en is daar uiteindelijk gesloopt. Net als de LX-N19996 is zij vervangen doordat de NATO een toestel kon aanschaffen met modernere navigatie apparatuur dat afkomstig was van de Duitse Luchtmacht.

LX-N19997

Deze NATO TCA is uit de tweede generatie en is haar carrière in 1968 begonnen als Flugbereitschaft (overheidsvliegtuig) van de Duitse Luchtmacht met de registratie 10+01, hier werd zij samen met 3 andere vliegtuigen gebruikt voor het lange afstandsvervoer van passagiers en/of vracht. Zij is in juli 1996 aangekocht door de NATO omdat zij over modernere navigatie apparatuur beschikten dan de eerste generatie NATO-TCA's, ze is rond april 1998 in dienst gekomen als Trainer Cargo Aircraft, met de registratie LX-N19997. Op 9 augustus 2003 om 08:45 vertrok zij als eerste van de tweede generatie NATO-TCA vliegtuigen uit de vloot, de LX-N19997 is overgevlogen naar de vliegbasis Davis Monthan AMARC, in Arizona, Verenigde Staten, zij is hier op het ‘vliegtuigkerkhof’ geplaatst.

De LX-N19997 landde op Davis Monthan AMARC met een totaal van 36.207,6 vlieguren. Op deze laatste vlucht vloog deze TCA een non-stop traject met een recordtijd van 11.4 uur.

LX-N20000

Deze tweede generatie NATO TCA, welke haar carrière in 1968 is begonnen als 10+04 Flugbereitschaft (overheidsvliegtuig) van de Duitse Luchtmacht, werd samen met 3 andere vliegtuigen gebruikt voor het lange afstandsvervoer van passagiers en/of vracht. Zij is in juli 1998 aangekocht, met dezelfde reden als de LX-N19997, door de NATO en rond december 1999 in dienst gekomen als TCA, Training and Cargo Aircraft, met de registratie LX-N20000. Op 26 september 2011 maakte de LX-N20000 haar laatste vlucht naar Ingolstadt, Duitsland. Hier werd zij overgedragen aan WTD 61 op Manching Airbase, dit is een testfaciliteit waar ze gaat dienen als opleidingtoestel voor vliegtuigtechnici.

De LX-N20000 landde op Ingolstadt met 43.124 vlieguren waarvan 12 dienstjaren en 5.650 uren ten behoeve van de NATO TCA-Component.

LX-N20199

Deze NATO TCA is haar carrière in 1969 begonnen bij Sabena, de voormalig nationale luchtvaartmaatschappij van België (tot 2001). In het begin van haar dienst van Sabena is zij gebruikt met de registratie OO-SJN voor passagiersvluchten naar New York JFK later ook naar de bestemming Chicago O'Hare. In maart 1982 is ze geleased aan Sobelair waarna zij in november 1982 is gaan vliegen voor Jet Charter Service onder de registratie N3238S, dit heeft zij gedaan tot juli 1986. Na deze tijd is zij nog 2 jaar in dienst geweest van Sabena waarna zij is opgekocht door de NATO in juli 1988. Bij de NATO is zij is in dienst gekomen als TCA, Training and Cargo Aircraft, met de registratie LX-N20199. Op 16 november 2011 zijn er 2 afscheidsvluchten gevlogen, de ochtend vlucht was gevuld met afgevaardigden van de buurgemeenten, in de middag is de vlucht uitgevoerd met kinderen van Lebenshilfe e.V. Heinsberg en het Ronald McDonald huis in Maastricht.

De LX-N20199 en haar TCA-personeel vervolgden hun vluchten tot 22 december, op deze dag is de laatste NATO-TCA naar Maastricht-Aachen Airport gevlogen. Daar werd het vliegtuig overgedragen aan het Aviation Competence Centre (ACC). Dit is een opleidingsinstituut welk een deel van deze Boeing 707 gaat gebruiken voor trainingsdoeleinden.

Op 22 december 2011 landde de LX-N20199, welke 23 jaar voor de NATO heeft gevlogen, voor het laatst, dit was op Maastricht-Aachen Airport, de crew heeft de motoren voor het laatst uitgezet om 14:25 lokale tijd met 45.000 vlieguren op de klok. Met deze handeling is er een einde gekomen aan het NATO-TCA tijdperk.

Externe links[bewerken]