Resolutie 183 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag van Verenigde Naties
Resolutie 183
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 11 december 1963
Nr. vergadering 1083
Code S/RES/183
Stemming
voor
10
onth.
1
tegen
0
Onderwerp Portugese koloniale oorlog
Beslissing Vraag om politieke gevangenen vrij te laten.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 1963
Permanente leden
Vlag van Taiwan Taiwan · Vlag van Frankrijk Frankrijk · Vlag van de Sovjet-Unie Sovjet-Unie · Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk · Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Niet-permanente leden
Vlag van Brazilië (1960-1968) Brazilië · Vlag van Ghana Ghana · Vlag van Marokko Marokko · Vlag van Noorwegen Noorwegen · Vlag van de Filipijnen (1936-1985 en 1986-1998) Filipijnen · Vlag van Venezuela 1930–1954 Venezuela
De Portugese koloniën.
De Portugese koloniën.

Resolutie 183 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties van 11 december 1963 werd door de leden van de VN-Veiligheidsraad aangenomen met tien tegen geen stemmen, en met de onthouding van Frankrijk. De resolutie bevestigde de betekenis van zelfbeschikking en vroeg Portugal om politiek gevangenen vrij te laten als teken van goede wil.

Achtergrond[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Portugese koloniale oorlog voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Toen na de Tweede Wereldoorlog de dekolonisatie van Afrika op gang kwam, ontstonden ook in de Portugese koloniën op het continent onafhankelijkheidsbewegingen. In tegenstelling tot andere Europese landen voerde het dictatoriale regime dat Portugal destijds kende dertien jaar lang oorlog in Angola, Guinee-Bissau, Kaapverdië en Mozambique. Behalve in Guinee-Bissau kon het Portugese leger overal de bovenhand halen, maar de oorlog kostte handenvol geld en het land raakte internationaal geïsoleerd. Pas toen de Anjerrevolutie in 1974 een einde maakte aan de dictatuur, werden ook de koloniën als laatsten in Afrika onafhankelijk.

Inhoud[bewerken]

Secretaris-seneraal U Thant had geprobeerd contact te leggen tussen Portugal en de Afrikaanse landen. Dat had echter nergens toe geleid doordat er geen overeenstemming was over de interpretatie die de Verenigde Naties gaven aan zelfbeschikking. In resolutie 1514 (XV) interpreteerde de Algemene Vergadering het woord als volgt:

Alle volkeren hebben het recht op zelfbeschikking. Door dat recht bepalen zij hun politieke status en streven zij economische, sociale en culturele ontwikkeling na.

Betreurt werd dat Portugal resolutie 180 naast zich neerlegde. Het land werd gevraagd amnestie te verlenen aan gevangenen en ballingen die de onafhankelijkheid van de koloniën nastreefden als teken van goede wil.

Verwante resoluties[bewerken]

Wikisource Bronnen betreffende dit onderwerp zijn te vinden op pagina United Nations Security Council Resolution 183 van de Engelstalige Wikisource.