Rico Rodriguez

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Emmanuel Rico Rodriguez MBE (Cuba, 17 oktober 1934) is een trombonist die voornamelijk ska, reggae en jazz speelt.

Biografie[bewerken]

Rodriguez is opgegroeid in Kingston, Jamaica; op de prestigieuze Alpha Boys School leerde hij trombone spelen van zijn iets oudere klasgenoot Don Drummond (Skatalites). Rodriguez werd in de jaren 50 rastafari en trok veel op met de eveneens bekeerde drummer Count Ossie.

In 1961 verhuisde hij naar Engeland waar hij overdag als huisschilder werkte en 's avonds in reggaebands speelde. In 1976 verscheen het album Man from Wareika op Island Records.

In 1979 brak de ska-revival uit dankzij het pas opgerichte 2-Tone-label. Rodriguez vormde met de forsbesnorde trompettist Dick Cuthell de live-blazerssectie van de Specials, en toen Island hem op straat zette bood 2-Tone hem een solo-contract aan. Eind 1980 verscheen de single Sea Cruise, met als B-kant een cover van Oh Carolina; begin 1982 volgden Jungle Music (waarop hij ook als zanger te horen was) en het album That Man Is Forward waarmee 2-Tone afscheid nam van zowel Rodriguez als het mascottefiguurtje Walt Jabsco. Ska was toen allang over zijn hoogtepunt heen, maar Rodriguez bleef actief binnen en buiten de Jamaicaanse muziekstijlen; in 1983 speelde hij mee op Paul Youngs versie van Love of the Common People.

In 1995 verscheen een update van Man from Wareika onder de titel Roots to the Bone.

Sinds 1996 speelt Rodriguez bij Jools Holland's Rhythm 'n Blues Orchestra; bij de op oudejaarsavond uitgezonden Hootenanny-shows zingt hij steevast L.O.V.E. waarvan de studioversie is opgenomen met Jamiroquai-frontman Jay Kay.

Op 12 juli 2007 werd Rodriguez tot MBE geridderd, en in oktober 2012 kreeg hij een onderscheiding voor zijn bijdragen aan de Jamaicaanse muziek.

Op 13 april 2013 trad hij wederom op met Jools Holland's Rhythm 'n Blues Orchestra in Paradiso in Amsterdam.