Paul Young (1956)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zie artikel Er bestond ook een andere Britse zanger met deze naam, zie Paul Young (1947-2000).
Paul Young
Paul Young in 2017
Paul Young in 2017
Algemene informatie
Volledige naam Paul Anthony Young
Geboren 17 januari 1956
Geboorteplaats Luton
Land Verenigd Koninkrijk
Werk
Jaren actief 1978-heden
Beroep Zanger, songwriter, muzikant
Instrument(en) Zang, gitaar en basgitaar
Label(s) Columbia Records
MCA Records
Spectra Records
Officiële website
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
(en) Last.fm-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Paul Anthony Young (Luton, 17 januari 1956) is een Britse popmuzikant.

Levensloop[bewerken]

Na zijn schooltijd ging Paul Young werken bij de Britse autofabrikant Vauxhall. In zijn vrije tijd speelde hij in bandjes. Met de band Streetband scoorde hij in 1978 met Toast en als lid van de groep Q-Tips in 1980 met S.Y.S.Q.L.M.

In 1982 begon Young een solocarrière. De in dat jaar uitgebrachte single Love of the common people werd in eerste instantie een flop, maar in de zomer van 1983 scoorde hij alsnog een internationale hit met het nummer Wherever I lay my hat (oorspronkelijk van Marvin Gaye). Deze single werd onder meer een nummer 1-hit in het Verenigd Koninkrijk. De opvolger, Come back and stay, was eveneens wereldwijd succesvol. In 1984 bereikte een geremixte versie van Love of the common people de eerste plaats in Nederland en Vlaanderen.

Zijn debuutalbum No parlez (1983) werd onderscheiden met meerdere platina platen. Het stond in diverse landen op nummer 1, waaronder in Duitsland (11 weken), het Verenigd Koninkrijk (5 weken) en in de Nederlandse Album Top 100 (7 weken). Zijn tweede album, The secret of association, verscheen in 1985 en leverde Young hits op als I'm gonna tear your playhouse down, Everything must change en Everytime you go away. Ook zong hij mee bij Band Aid.

Na 1986 nam de populariteit van Young enigszins af. In 1991 scoorde hij wel nog een wereldhit met Senza una donna, een duet met de Italiaanse zanger Zucchero. Ook het verzamelalbum From time to time, met daarop al zijn hits, was dat jaar zeer succesvol; het kwam onder meer op nummer 1 binnen in de UK Albums Chart en werd in Nederland met platina bekroond. Hierna bracht Young zonder veel succes nog enkele studioalbums uit. In 1993 formeerde hij de tex-mex-groep Los Pacaminos.

Paul Young viel op door zijn warme soulgeluid. Naarmate de jaren vorderden werd hij, mogelijk mede door de vele liveoptredens, steeds vaker geplaagd door stemproblemen.

Persoonlijk[bewerken]

Paul Young leerde in 1983 tijdens de videoclip van het nummer Come back and stay model Stacey Smith kennen. Ze trouwden in 1987 terwijl ze in Los Angeles woonden. Ze kregen drie kinderen. Ze waren tussen mei 2006 tot maart 2009 uit elkaar. In die tussentijd kreeg Smith een vierde kind van een Israëlisch zakenman. In 2009 kwamen Smith en Young weer bij elkaar, waarna ze in Hertfordshire kwamen wonen. In januari 2018 overleed Smith op 52-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hersentumor.[1]

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
No parlez 1983 05-11-1983 1 (7wk) 35 Platina
The secret of association 1985 06-04-1985 3 29
Between two fires 1986 01-11-1986 12 14
Other voices 1990 23-06-1990 49 9
From time to time (The singles collection) 1991 21-09-1991 2 33 Verzamelalbum / Platina
The crossing 1993 23-10-1993 51 7
Best ballads 1995 18-02-1995 51 11 Verzamelalbum
Reflections 1995 27-05-1995 45 7
Paul Young 1997 -
Rock swings - On the wild side of swing 2006 -
Good thing 2016 -

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Wherever I lay my hat (That's my home) 1983 10-09-1983 27 4 Nr. 48 in de Single Top 100
Come back and stay 1983 05-11-1983 2 10 Alarmschijf /
Nr. 2 in de Single Top 100
Love of the common people 1983 14-01-1984 1 (4wk) 10 Nr. 1 in de Single Top 100
Love will tear us apart 1984 17-03-1984 25 5 Nr. 9 in de Single Top 100
I'm gonna tear your playhouse down 1984 20-10-1984 12 7 Alarmschijf /
Nr. 17 in de Single Top 100
Everything must change 1984 05-01-1985 25 6 Nr. 23 in de Single Top 100
Everytime you go away 1985 13-04-1985 20 6 Nr. 16 in de Single Top 100
Tomb of memories 1985 27-07-1985 36 3 Nr. 39 in de Single Top 100
Wonderland 1986 18-10-1986 12 7 Nr. 22 in de Single Top 100
Softly whispering I love you 1990 26-05-1990 tip - Nr. 44 in de Single Top 100
Oh girl 1990 - Nr. 73 in de Single Top 100
Senza una donna (Without a woman) 1991 25-05-1991 3 11 met Zucchero /
Nr. 2 in de Single Top 100
Don't dream it's over 1991 - Nr. 67 in de Single Top 100
Both sides now 1992 08-02-1992 tip - met Clannad /
Nr. 41 in de Single Top 100
Now I know what made Otis blue 1993 - Nr. 36 in de Single Top 100
Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Wherever I lay my hat (That's my home) 1983 10-09-1983 37 1
Come back and stay 1983 05-11-1983 1 (1wk) 12
Love of the common people 1983 07-01-1984 1 (4wk) 13
Love will tear us apart 1984 31-03-1984 9 4
I'm gonna tear your playhouse down 1984 20-10-1984 11 7
Everything must change 1984 22-12-1984 25 9
Everytime you go away 1985 13-04-1985 18 6
Tomb of memories 1985 29-06-1985 27 4
Wonderland 1986 18-10-1986 11 7
Some people 1986 13-12-1986 28 1
Softly whispering I love you 1990 09-06-1990 40 1
Oh girl 1990 28-07-1990 30 2
Senza una donna (Without a woman) 1991 04-05-1991 1 (2wk) 17 met Zucchero
Don't dream it's over 1991 23-11-1991 48 2

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000 '99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16 '17 '18 '19
Come Back And Stay 1045 1090 1554 1956 1852 - - - - - - - - - - - - - - - -
Every Time You Go Away 1519 1374 1784 - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Love of the common people 1208 787 829 1081 1091 1122 1469 1737 731 1107 1886 1780 - 1975 1721 1666 1901 1832 1760 1992 1885
Wherever I Lay My Hat (That's my home) - 1535 1243 - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Externe link[bewerken]