Ronde van Frankrijk 2007/Twaalfde etappe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Twaalfde etappe – 20 juli 2007
MontpellierCastres (178,5 km)
2007-etappe12.svg
Etappe-uitslag
Winnaar Vlag van België Tom Boonen 4u25'32"
2e Vlag van Duitsland Erik Zabel z.t.
3e Vlag van Zuid-Afrika Robert Hunter z.t.
37e Vlag van Nederland Pieter Weening z.t.
Algemeen klassement
Gele trui Vlag van Denemarken Michael Rasmussen 57u37'10"
2e Vlag van Spanje Alejandro Valverde op 2'35"
3e Vlag van Spanje Iban Mayo op 2'39"
33e Vlag van Nederland Michael Boogerd op 20'07"
54e Vlag van België Mario Aerts op 40'43"
Strijdlust
Rood nummer-trui  Vlag van Spanje Amets Txurruka  
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De twaalfde etappe van de Ronde van Frankrijk 2007 werd verreden op 20 juli 2007 tussen Montpellier en Castres over een afstand 178,5 kilometer. In deze rit werden de eerste tekenen van de Pyreneeën zichtbaar met een beklimming van de 2de categorie: de Montée de la Jeante.

Verloop[bewerken]

Het peloton was nog niet eens echt vertrokken toen Mario Aerts onderuit ging in de neutrale zone. De Belg wisselde van fiets en kon zijn weg vervolgen. De eerste kopgroep ontstond al snel, maar kreeg geen vrijgeleide. Alberto Ongarato was de tweede renner van de dag die viel. De Italiaan sloot weer aan, maar stapte - na een bezoekje aan de ronde-arts te hebben gebracht - toch af.

Na 17 km werd de kopgroep weer ingerekend en niet veel later was er een nieuw groepje dat het probeerde. Ook deze ontsnapping slaagde niet en het peloton begon aan de eerste beklimming van de dag. Philippe Gilbert kwam als eerste boven, terwijl er een nieuwe ontsnapping op touw werd gezet. Zeven renners, met daarbij onder andere Alessandro Ballan, reden weg, maar ook deze vlucht zou het niet redden. De wedstrijd was nog geen uur bezig of er werd een 3e val gemeld. Dit keer was de Nederlander Stef Clement het slachtoffer.

Na 57 km gingen Pierrick Fédrigo en Amets Txurruka in de aanval. Deze twee kregen wél de ruimte van het peloton en begonnen met driekwart minuut voorsprong aan de Côte du Mas-Rouet, Txurruka kwam als eerste over de top. Meerdere renners probeerden te oversteek te maken, maar niemand slaagde daarin. Ook op de Col du Buis kwam Txurruka als eerste boven, het peloton kwam pas 8'35" later boven. Marcus Burghardt zwom lange tijd tussen beide groepen in.

Niet lang na de eerste tussensprint, gewonnen door Fédrigo, zette het peloton onder leiding van Liquigas de achtervolging in. Het verschil werd teruggebracht van 11½ minuut op iets meer dan 80 km van de streep tot 9 minuten op 70 km van Castres.

De kopgroep begon aan de Montée de la Jeante met een voorsprong van ongeveer 6'30".

Nadat de kopgroep nog vocht om voor het peloton te blijven, werden zij toch bijgehaald door het peloton twee kilometer voor de streep. De etappe eindigde in een massasprint die de tweede overwinning van Tom Boonen betekende.

Tussensprints[bewerken]

Bergsprints[bewerken]

  • Eerste bergsprint, Côte de Cantagal (4de cat.), na 27,5 km: Philippe Gilbert
  • Tweede bergsprint, Côte du Mas-Rouet (4de cat.), na 58 km: Amets Txurruka
  • Derde bergsprint, Col du Buis (4de cat.), na 74,5 km: Amets Txurruka
  • Vierde bergsprint, Montée de la Jeante (2de cat.), na 130,5 km: Amets Txurruka

Uitslag[bewerken]

rang renner land ploeg tijd
1 Tom Boonen Vlag van België België Quick·Step - Innergetic 4u 25' 32"
2 Erik Zabel Vlag van Duitsland Duitsland Team Milram z.t.
3 Robert Hunter Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika Team Barloworld z.t.
4 Daniele Bennati Vlag van Italië Italië Lampre z.t.
5 Thor Hushovd Vlag van Noorwegen Noorwegen Crédit Agricole z.t.
6 Bernhard Eisel Vlag van Oostenrijk Oostenrijk T-Mobile Team z.t.
7 Sébastien Chavanel Vlag van Frankrijk Frankrijk La Française des Jeux z.t.
8 Nicolas Jalabert Vlag van Frankrijk Frankrijk Agritubel z.t.
9 Robert Förster Vlag van Duitsland Duitsland Team Gerolsteiner z.t.
10 Andrej Kasjetsjkin Vlag van Kazachstan Kazachstan Astana z.t.

Algemeen klassement[bewerken]

rang renner land ploeg tijd
1 Michael Rasmussen Vlag van Denemarken Denemarken Rabobank 57u 37' 10"
2 Alejandro Valverde Vlag van Spanje Spanje Caisse d'Epargne op 2' 35"
3 Iban Mayo Vlag van Spanje Spanje Saunier Duval op 2' 39"
4 Cadel Evans Vlag van Australië Australië Predictor - Lotto op 2' 41"
5 Alberto Contador Vlag van Spanje Spanje Discovery Channel op 3' 08"

Strijdlust[bewerken]

De prijs van de strijdlust ging naar de Spanjaard Amets Txurruka van het Spaanse Euskaltel-Euskadi. Hij zou ook in de 19de etappe de prijs van de strijdlust krijgen en uiteindelijk zelfs de prijs van de superstrijdlust. Deze prijs wordt door een jury aan het eind van de Tour uitgereikt aan de renner die zich volgens hen het meest aanvallend heeft gedragen.