Rubberlaars

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rubberlaarzen

Een rubberlaars is een laars, vroeger meestal gemaakt van rubber, maar nu meestal van een andere waterdichte stof, zoals pvc en dient als bescherming tegen vocht of vuil. De meeste rubberlaarzen zijn kniehoog en worden meestal gedragen in modderig gebied of om de drager tegen het water te beschermen.

Een andere naam is kaplaars, waarmee de rubberlaars wordt aangeduid. Ook steeds meer wordt de naam regenlaars gebruikt om het product meer trendy imago te geven en varieert de schachthoogte van enkel- tot kniehoogte.

In België spreekt men over bot of botte, wanneer men een rubberlaars bedoelt.

De eerste rubberlaarzen kwamen er nadat in 1852 de Brits-Amerikaanse industrieel Hiram Hutchinson Charles Goodyear ontmoette, die het vulkanisatieproces voor natuurlijk rubber uitvond. Hutchinson gebruikte die uitvinding om laarzen te maken die volledig waterdicht waren.

Trivia[bewerken]

In Groot-Brittannië bestaat er een sport (wellie wanging), waarbij men rubberlaarzen (daar wellington boots of wellies genoemd) zo ver mogelijk weg moet gooien.