Sühbaatar (provincie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ajmag Sühbaatar
Сүхбаатар аймаг
Ajmag in Mongolië Vlag van Mongolië
Vlag van Ajmag Sühbaatar Wapen van Ajmag Sühbaatar
Kaart van Mongolië met Ajmag Sühbaatar in het rood
Coördinaten 46°41'NB, 113°17'OL
Algemeen
Oppervlakte 82300 km²
Inwoners (2018) 62.322
(0.76 inw./km²)
Hoofdstad Baruun-Urt
Politiek
Gesticht 1943
Overig
Netnummer +976 (0)151
ISO 3166-2 MN-051
Website www.sukhbaatar.mn/
Portaal  Portaalicoon   Azië

Sühbaatar (Mongools: Сүхбаатар аймаг) is een van de eenentwintig ajmguud (bestuurlijke regio's) van Mongolië, gelegen in het oosten van het land. De hoofdstad is Baruun-Urt.

De zuidelijke grens van de provincie, tevens de grens met China (autonome regio Binnen-Mongolië), bevindt zich in de Gobiwoestijn.

De ajmag is genoemd naar de Mongoolse revolutieheld Damdin Soeche Bator.

Standbeeld Damdin Soeche Bator

Geografie[bewerken | brontekst bewerken]

In het oosten van Mongolië gaat de heuvelachtige steppe over in een glooiend tot vlak landschap. In het zuidelijk deel ervan is de vegetatie die van een halfwoestijn, als noordoostelijke uitloper van de Gobiwoestijn. De hoogte is gemiddeld 1000 tot 1200 meter boven zeeniveau. In deze provincie bevinden zich ruim 200 uitgedoofde vulkanen.

Verkeer[bewerken | brontekst bewerken]

Reizen over land is vrijwel alleen mogelijk op een rijdier of met een terreinwagen.

Het vliegveld van Baruun-Urt beschikt over een verharde en een onverharde baan.

Economie[bewerken | brontekst bewerken]

De provincie is economisch een van de zwakste van Mongolië, zonder noemenswaardige industrie. De mensen leven praktisch uitsluitend van nomadische veeteelt; in het uiterste noorden komt ook akkerbouw voor.

De meeste inwoners van de hoofdstad Baruun-Urt leven van de plaatselijke zinkmijnen of steenkoolmijnen.

Cultuur[bewerken | brontekst bewerken]

Het klooster Erdenemandal is slechts een herinnering aan zijn voormalige luister. De oorspronkelijke vestiging op 20 km afstand zou zeven tempels en 1000 monniken rijk geweest zijn, tot het ten offer viel aan Stalinistische zuiveringen in 1938.

In het dal Churgurin Chundii bevinden zich een twaalftal standbeelden uit de 10e tot 13e eeuw. De betekenis van de steenfiguren is omstreden.

Natuur[bewerken | brontekst bewerken]

In de steppe leven grote aantallen Mongoolse gazellen. Andere wilde dieren zijn onder andere vossen, wolven, marmotten en wilde katten.

De kegel van de gedoofde vulkaan Schiliin Bogd Uul is met een hoogte van 1778 m vanuit alle richtingen op 60 km afstand te zien. De lavagrot Taliin Agui is meer dan 200 meter lang en ca. 100.000 m³ groot. Het is een van de grootste grottensystemen in Mongolië, met zeven kamers. De ingang is een groot deel van het jaar dichtgevroren en meestal pas in de loop van de zomer toegankelijk.

Het duingebied Molzog Els is ongeveer 250 km² groot en ligt in het zuiden van de Sums Sum Ongon en Dariganga. Het gebied wordt door enkele kleine meren omgeven, daaronder het Ganga-meer, en omgeven door struikgewas wat het verplaatsen van de duinen inperkt. Het Ganga-meer dient in de herfst als verzamelplaats voor duizenden kraanvogels en andere trekvogels. Het meer ligt 17 km ten zuiden van het bestuurlijk centrum van Dariganga. Het is aangewezen als beschermd gebied, het ecosysteem is echter door beweiding langs de oevers in gevaar.

Administratieve indeling[bewerken | brontekst bewerken]

De Sums van de Sühbaatar-Ajmag
De Sums van de Sühbaatar-Ajmag
Sum Mongoolse naam Aantal inwoners
schatting 2008
Asgat Асгат 1.775
Bajandelger Баяндэлгэр 4.560
Baruun-Urt * Баруун-Урт 15.549
Chaldsan Халзан 1622
Dariganga Дарьганга 2.884
Erdenetsagaan Эрдэнэцагаан 6.309
Menchhaan Мєнххаан 4.335
Naran Наран 1.466
Ongon Онгон 3.638
Süchbaatar Сүхбаатар 3.263
Tümentsogt Түмэнцогт 2.339
Tüvsjinsjiree Түвшинширээ 3.035
Uulbajan Уулбаян 3.010

Het aantal inwoners bedroeg in 2018 62.322 personen.[1]