Schenking

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een schenking, gift of donatie is een eenzijdige overeenkomst en een meerzijdige onverplichte rechtshandeling waarbij een schenker roerend of onroerend goed op overdraagt aan een ontvanger zonder tegenprestatie, uit genegenheid of uit erkentelijkheid.

Het geschonkene wordt, afhankelijk van de context, vaak cadeau genoemd.

Bij een grote schenking is de begunstigde vaak een toekomstige erfgenaam. Zo'n schenking vormt dan een alternatief voor nalaten, waarbij de nalatenschap vermindert. Dit wordt soms gedaan om fiscale redenen.

Nationaal recht[bewerken]

Zowel in Nederland als in België zijn grote schenkingen onderhevig aan het fiscaal regime van de schenkbelasting en het schenkingsrecht dat verschilt naargelang de graad van verwantschap tussen schenker en ontvanger.

België[bewerken]

In België moet er bij schenking in beginsel steeds een notariële akte worden opgemaakt (art. 931 BW). Voor roerende goederen waarbij men kan spreken van "van hand tot hand" goederen of "handgiften" is er geen notariële akte of registratie bij de notaris vereist. Indien de schenker binnen de drie jaar na de schenking sterft, dan wordt deze schenking een erfenis en moeten er successierechten betaald worden.[1]

Nederland[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Schenking (Nederland) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties