Schotse hooglander (rund)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Schotse hooglanderkoe met kalf in de Laurabossen te Weert
Twee koeien (links) een stier (rechts)
Grazende Schotse Hooglanders op Vlieland

De Schotse hooglander (Schots-Gaelisch: Bò Ghàidhealach; Schots: kyloe), ook wel Highland Cow genoemd, is een meestal roodbruin runderras dat oorspronkelijk uit Schotland komt. Ze hebben lang haar en lange horens.

Oorsprong[bewerken]

De Schotse hooglander is het oorspronkelijk rund van de westelijke hooglanden van Schotland en de Hebriden. Er gebeurde geen inkruising met andere runderrassen. In 1885 werd het eerste stamboek opgericht.[1]

Kenmerken[bewerken]

Naast roodbruine exemplaren komen ook zwarte, blonde, 'roan' (bruin/zwart gestreept) en soms ook witte exemplaren voor. Een volwassen stier weegt 800 kilo en een koe 500 kilo. De schofthoogte is respectievelijk 125 en 115 cm. Schotse hooglanders kunnen tot achttien jaar oud worden. In die tijd kan een koe ongeveer vijftien kalveren ter wereld brengen. De draagtijd is ongeveer tien maanden. Koeien hebben wijd uitstaande, naar boven gerichte horens, terwijl die van de stieren horizontaal naar voren staan.

Grazers[bewerken]

Dit runderras is geschikt om in natuurgebieden jaarrond als grote grazer te worden ingezet. De dieren zijn in Nederland dan ook veelvuldig te zien in natuur- en recreatiegebieden. Ze hebben weinig zorg nodig en zijn zelden agressief, maar bij een onverwachte confrontatie wordt terughoudend gedrag aanbevolen. Als ruim afstand wordt gehouden zullen de dieren in de regel niet verontrust raken door menselijke aanwezigheid.[2] Hooglanders voeden zich ook met planten die veel andere rundersoorten links laten liggen, en door hun dikke vacht kunnen ze ook in de wintermaanden buiten blijven.

Kleurvarianten[bewerken]

Externe links[bewerken]