Sint-Hendrikkathedraal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Sint-Hendrikkathedraal

Pyhän Henrikin katedraali

De kerk met de nog rode dakbedekking
De kerk met de nog rode dakbedekking
Plaats Pyhän Henrikin aukio, 00140 Ullanlinna, Helsinki

Vlag van Finland Finland

Denominatie Rooms-katholieke Kerk
Coördinaten 60° 10′ NB, 24° 57′ OL
Gebouwd in 1858-1860
Gewijd aan Hendrik van Upsalla
Architectuur
Architect(en) Ernst Bernhard Lohrmann
Stijlperiode Neogotiek
Portaal  Portaalicoon   Christendom

De Sint-Hendrikkathedraal (Fins : Pyhän Henrikin katedraali) is de katholieke kathedraal in de Finse hoofdstad Helsinki. De kathedraal is gelegen het district Ullanlinna en gewijd aan Hendrik van Uppsala.

Geschiedenis[bewerken]

Interieur

De kerk werd gebouwd tussen 1858 en 1860 op initiatief van gravin Von Berg, geboren Leopoldina Ciconia di Mozzone, de vrouw van de gouverneur-generaal van Finland, graaf Friedrich Wilhelm Rembert von Berg.

In het overwegend lutherse Finland wordt de kerk voornamelijk gebruikt door buitenlandse katholieken. Het is de zetelkerk van het katholieke bisdom van Helsinki. In de kleine kathedraal worden missen in verschillende talen gevierd.

Architectuur[bewerken]

Het kerkgebouw werd ontworpen door Ernst Bernhard Lohrmann, een Finse architect van Duitse afkomst. Het exterieur van de kathedraal is goed bewaard gebleven. Aan de voorgevel bevinden zich de beelden van Sint-Hendrik en de apostelen Petrus en Paulus.

De kerk werd in 1981 gerenoveerd door de architect Olof Hansson. On het koor worden de relieken van Sint-Cyprianus, Sint-Olaf en Sint-Birgitta bewaard. De katheder is versierd met het wapen van Michael Buckx, de eerste priester van de Rooms-Katholieke Kerk in Finland.

In 2009 werd vastgesteld dat het dak van de kerk tekenen van instortingsgevaar vertoonde. Een renovatie ervan volgde die in de herfst van 2010 werd afgerond. Delen van de houten draagconstructie bleken verrot te zijn en moesten worden vervangen. De roodkleurige dakbedekking werd bovendien vervangen door groene platen. Eveneens gerenoveerd werden de klokkentoren, de ramen en het kerkmeubilair. Het werk werd betaald door verschillende Finse instellingen, particulieren en Bonifatiuswerk, een Duitse katholieke vereniging die ondersteuning biedt aan de zielszorg van katholieken in de diasporaregio's van Duitsland, Noord-Europa en de Baltische landen.

Externe link[bewerken]