Sint-Martinuskerk (Baak)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Sint-Martinuskerk
Sint-Martinuskerk in 2011
Sint-Martinuskerk in 2011
Plaats Baak
Gebouwd in 1890
Gewijd aan Martinus van Tours
Monumentale status Rijksmonument
Monumentnummer  34529
Architectuur
Architect(en) Alfred Tepe
Portaal  Portaalicoon   Christendom

De Sint-Martinuskerk is een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse plaats Baak. De neogotische kerk is gebouwd in de jaren 1890 - 1891 naar ontwerp van Alfred Tepe en werd mogelijk gemaakt door een schenking van Ernestus Georgius van Middachten. In 1891 werd de kerk ingewijd door de aartsbisschop van Utrecht Petrus Matthias Snickers[1] en kreeg als patroonheilige Martinus van Tours. De kerk verving de gelijknamige kerk die in 1836 was gebouwd.

De kerk, gebouwd als pseudobasiliek, heeft direct boven de ingang een klein spitsboogvenster die wordt gevogld door een grotere variant. De kerktoren heeft een ingesnoerde torenspits. Naast de ingang zijn aan beide zijden kapelletjes gebouwd. De zijgevels zijn voorzien van spitsboogvensters met glas in loodramen, die eveneens in het transept zijn verwerkt. De inrichting is volgens de Utrechtse School. Daarbij is een orgel uit 1788 aanwezig, oorspronkelijk door Abraham Meere gebouwd voor de kerk De Liefde in Amsterdam, en na verbouwing door Gradussen geplaatst in de Sint-Martinuskerk.

De kerk is in 1976 aangewezen als rijksmonument.

Galerij[bewerken]