Sinter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Witte kalksinter

Sinter is het product dat ontstaat uit het samenbakken van fijne ertsen, smeltmiddelen (kalksteen en duniet) en recuperatiestoffen. Kalksinter is een sedimentair gesteente dat op een totaal andere wijze ontstaat.

Doel[bewerken]

Sinter is een voorbereiding van de ertshoudende lading van een hoogoven bijvoorbeeld met het Dwight-Lloyd-proces. Door het samenbakken agglomereren de ertsen en smeltmiddelen, waardoor de permeabiliteit van de hoogovenlading verbetert. Dit verbetert op zijn beurt de hoogovengang, want het contact tussen vaste en gasvormige stoffen wordt beter, waardoor de benodigde hoeveelheid cokes daalt en de reductiegraad stijgt.

Sinterproces[bewerken]

Een kortstondige verbranding van fijne cokes die homogeen in het te sinteren mengsel vermengd zit warmt de materie op tot 1300-1400°C. Daardoor wordt een slak gevormd die de materiekorrels aan elkaar doet kitten tijdens de afkoeling. Door breken en zeven verkrijgt men daarna de gepaste stukgrootte.

Kalksinter[bewerken]

Kalksinter is een marmerachtige steen die gevormd wordt door kalkafzetting in Romeinse aquaducten. In de middeleeuwen werd de steen toegepast als bouwmateriaal, vooral als zuil. Zo zijn in het vroeggotische Bergportaal van de Sint-Servaasbasiliek in Maastricht zuiltjes van kalksinter gebruikt, afkomstig uit de Eifel. Daar bevonden zich namelijk de kilometerslange aquaducten voor de Romeinse metropool Colonia Claudia Ara Agrippinensium (Keulen), met dikke lagen kalksinter.

1rightarrow blue.svg Zie ook Travertin