Erts (mineraal)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zoek dit woord op in WikiWoordenboek
Mangaanerts (de liniaal geeft een idee van de grootte).
Gouderts (de liniaal geeft een idee van de grootte).

Een erts is een gesteente dat een economisch winbare concentratie van een bepaalde delfstof bevat. Na de winning van de erts dient de delfstof (bijvoorbeeld een bepaald metaal of een mineraal) uit een economisch waardeloos residu, dat gangue genoemd wordt, onttrokken te worden.

Ertsen van een bepaald metaal zijn verrijkt in ertsmineralen, mineralen die een verbinding vormen tussen het metaal en een of meerdere andere elementen. Voorbeelden zijn mineralen als galeniet (PbS, looderts), sfaleriet (ZnS, zinkerts)), hematiet (Fe2O3, ijzererts), of chalcopyriet (CuFeS2 , kopererts). Mineralen die voor andere doeleinden worden gebruikt, zoals apatiet (Ca5(PO4)3F, fosforproductie) of kwarts (glasfabricage) worden wel industriële mineralen genoemd.

Het onderscheid tussen ertsmineralen en industriële mineralen wordt niet altijd erg strikt gehanteerd. Veel ertsen bevatten meer dan een economisch interessant metaal in doorgaans meerdere mineralen. Zo komen galeniet en sfaleriet vaak samen voor, evenals koper en nikkel (chalcopyriet en pentlandiet, (Ni,Fe)9S8), of koper en ijzer (in chalcopyriet). Lang niet altijd is het economisch mogelijk om al die metalen te winnen. Ook bevatten ertsen gewoonlijk ook mineralen zonder enige economische waarde, zoals silicaten (bijvoorbeeld kwarts) of carbonaten (zoals calciet). Soms bestaan ertsen grotendeels uit een enkel mineraal, en soms wordt dan de naam van het mineraal gebruikt om naar het erts te verwijzen. Zo spreekt men van bauxiet in plaats van aluminium-erts.

Vorming van ertsen[bewerken]

In de natuur zijn er grofweg drie manieren waarop gesteente verrijkt kan zijn in bepaalde delfstoffen:

Zie ook[bewerken]