Metallurgie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Metallurgie (Grieks: μέταλλον métallon: ('mijn'>) 'metaal, erts' en ἐργον ergon: 'werk') is een deel van de metaalkunde, en behelst de technische praktijk en achterliggende wetenschap van het vinden/delven van ertsen en van hun bewerking tot bruikbaar metaal.

De metallurgische wetenschap houdt zich bezig met de studie van natuur- en scheikundige gedragingen van metalen en legeringen.

Het deelgebied extractieve metallurgie wordt soms ook kortweg 'metallurgie' genoemd en houdt zich bezig met het winnen van metalen uit ertsen of afvalstromen.

Een metallurgisch ingenieur probeert de structuur van een gegeven metaal zodanig te wijzigen, dat het betreffende metaal de specifieke eigenschappen krijgt die de mechanisch, elektrisch, of bouwkundig ingenieur voor zijn werk nodig heeft. De gebruikte microscopische technieken om, daaraan voorafgaand, de structuur van het metaal te bestuderen zijn het domein van de metallografie.

Men wil uiteindelijk de volgende eigenschappen bereiken:

Vanaf de winning van het erts tot aan de productie van een bruikbaar voorwerp behelst de metallurgie verschillende technologische stappen.

Extractieve metallurgie[bewerken]

Fotothek df n-08 0000567.jpg

De eerste stap is de extractieve metallurgie, waarin onderscheid gemaakt wordt tussen:

De samenstelling van legeringen is hierbij van groot belang. Hoogwaardig staal bestaat uit ijzer met een groot aantal toevoegingen, die zijn eigenschappen, bijvoorbeeld de sterkte, beïnvloeden.

Warmtebehandelingen[bewerken]

Voordat het materiaal gegoten is zijn er verscheidene warmtebehandelingen om de gewenste eigenschappen te bereiken:

Door bijvoorbeeld een werkstuk snel af te koelen, of juist heel geleidelijk, wordt de microstructuur beïnvloed. Een voorbeeld is het harden van staal door het af te schrikken, waarbij martensiet wordt gevormd.

Vormgeving[bewerken]

Hoofdartikel: vormgevingstechniek

Ook de vorm kan worden aangepast met een vormgevingsstap:

en ook hierbij verandert de microstructuur en de eigenschappen. Staaldraad wordt bijvoorbeeld vele malen sterker door hem te trekken, omdat de perlietstructuur meer volgens de trekas georiënteerd wordt.

Zie ook[bewerken]