Snurken

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Snurken
Geluidsvoorbeeld van snurken
ICD-10 R06.5
ICD-9 786.09
DiseasesDB 12260
MedlinePlus 003207
MeSH D012913
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Snurken of ronchopathie is een geluid dat gedurende de slaap wordt voortgebracht door trillende zachte delen van de neusholte, mond en keel.

Snurken kan door de partner als bijzonder irritant ervaren worden en deze uit zijn slaap houden, maar ook de snurker zelf kan door zijn snurken een slechte nachtrust hebben. Ernstige snurkklachten kunnen een aanwijzing zijn dat iemand last heeft van korte ademstilstanden gedurende de nacht (slaapapneu). Deze ademstilstanden leiden vaak tot het (bijna) wakker worden waardoor de slaap sterk wordt verstoord. Het komt meer voor bij mannen dan bij vrouwen. Er zijn medische technieken om snurken te verminderen. In eerste instantie zal een arts ernaar streven om de luchtwegen goed open te houden gedurende de slaap, en daarmee het trillen van weke delen voorkomen.

Ontstaan[bewerken]

In de slaap ontspannen de spieren inclusief de tong en het verhemelte in de luchtweg. Bij sommige is de orofarynx (deel van de keelholte) zo nauw dat het bij het inademen bijna dicht gaat. Door deze vernauwing begint de slaper door zijn mond te ademen. Doordat de slaper zijn mond opent glijdt de tong naar achter richting de keel en de luchtweg wordt hierdoor nog nauwer. De lucht door de vernauwde luchtweg laat de huig en andere slappe delen van de mond en keel trillen. Dit veroorzaakt het snurkende geluid.

Oorzaken en remedies[bewerken]

  1. Snurken komt meer voor bij mensen met overgewicht; daarom kan er getracht worden in eerste instantie gewicht te verliezen. Dit lukt echter maar bij een (zeer) kleine minderheid van de patiënten.
  2. Tegenwoordig gebruikt men vaak snurkbeugels die 's nachts de onderkaak naar beneden houden (mandibulaire repositie apparatuur (MRA)). Ook zijn er beugels die de tong naar voren houden (tongbasisrepositie apparatuur (TRD)).
  3. Als dat niet voldoende effect heeft, kan de arts proberen om de weke delen te verstevigen; dit kan door ondersteunen gedurende de slaap, maar kan ook operatief, bijvoorbeeld door
    1. het wat verkleinen van het weke verhemelte of de huig, of door
    2. het verwijderen van een (te) forse neusamandel.
  4. Een oplossing bij slaapapneu is het gebruik van een CPAP-kapje: gedurende de slaap worden de luchtwegen opengehouden door een licht permanente positieve luchtdruk die door pompje met een hermetisch afsluitend kapje op mond en/of neus in stand wordt gehouden.
  5. Gedrag gedurende de dag kan het snurken sterk beïnvloeden, zo kunnen alcoholgebruik of slaapmiddelen door de daardoor veroorzaakte spierverslapping van een stille slaper een sterke snurker maken.
  6. Ook de slaaphouding kan een belangrijk verschil maken: het meeste snurkt men liggend op de rug. Een simpele methode om rugslapen te vermijden is het bevestigen van een tennisbal in de rugzijde van de pyjama; het helpt echter niet altijd tegen het snurken.
  7. Soms wordt snurken veroorzaakt door een te langzaam werkende schildklier, en verdwijnt het na behandeling hiervan.

Externe link[bewerken]

KNO-website over snurken en slaapapneu[1]