Soortsaanduiding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een soortsaanduiding of soortsepitheton is het tweede deel in de wetenschappelijke naam van een soort van een alg, schimmel of plant; het eerste deel is de naam van het geslacht waartoe de soort wordt gerekend.

  • de Gewone berenklauw heeft als botanische naam: Heracleum sphondylium. Hierbij is sphondylium de soortsaanduiding.
  • Binnen deze gewone berenklauw worden vaak ondersoorten erkend, bijvoorbeeld: Heracleum sphondylium subsp. sibiricum, waar "subsp." staat voor subspecies="ondersoort", en sibiricum de ondersoortsaanduiding is.

Biologie[bewerken]

In de biologie noemt men dit binomiale nomenclatuur. De naam van de soort bestaat uit twee delen. De geslachtsnaam en de soortsaanduiding worden behandeld als Latijn.

Linnaeus kende zulke binaire namen niet alleen toe aan planten en dieren, maar ook aan stenen. Met de term binomiale nomenclatuur wordt gewoonlijk gedoeld op het verschijnsel van deze tweedelige soortnamen of ook wel op de diverse stelsels van nomenclatuur die zulke namen samenhangen.

Dieren[bewerken]

Dit principe wordt anders ingevuld in de zoölogische nomenclatuur waar de wetenschappelijke naam voor de koolmees Parus major is. Deze naam, een binomen, bestaat uit twee aparte namen, waarbij major de soortnaam is, en Parus het geslacht is waartoe de koolmees behoort, naast nog meer mezensoorten. De soort telt 15 ondersoorten, waarbij voor de ondersoorten nog een derde deel aan de naam wordt toegevoegd: dit heet dan een trinomen.

Virussen[bewerken]

Voor virussen is een ander systeem van naamgeving in gebruik, zoals voorgesteld door de International Committee on Taxonomy of Viruses. De volledige namen voor de soorten zijn Engels en kunnen uit meer delen bestaan. Vaak bestaan er voor de soorten alternatieve namen, die nog veel in gebruik zijn.

Voorbeeld: Human herpesvirus 3 (ook wel Varicella-zostervirus), die behoort tot het geslacht Varicellovirus.