Spierspanning

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Met spierspanning wordt bedoeld de mate waarin een spier gespannen is, dus de kracht die hij uitoefent tussen origo en insertie.

Spierspanning kan functioneel zijn, als hij de normale houding of beweging ondersteunt, maar aan het bestaan van spierspanning onder omstandigheden waar dit niet nodig is worden veel klachten toegeschreven, zoals spanningshoofdpijn.

Een spier die onder spanning wordt gehouden gaat na enige tijd vaak ook zelf pijn doen, en als dit leidt tot meer spierspanning kan een vicieuze cirkel op gaan treden. Een onnodig gespannen spier is vaak een teken van een gespannen geest. Een van de taken van de fysiotherapeut is het opsporen en behandelen van dergelijke situaties.

Vaak wordt er ook gesproken over spiertonus, dit is de kracht die de spier uitoefent op de aanhechtingspunten in rust. Het is dus de spierspanning in rust. Verhoogde spiertonus kan leiden tot pijn, toegenomen energieverbruik en moeite met handhaven houding.

Hypertonie is een niet-snelheidsafhankelijke weerstand bij passief bewegen, die ongelijk verdeeld is over flexoren en extensoren. Meestal zijn aan de bovenste extremiteit de flexoren hypertoon, aan de onderste extremiteit de extensoren. Hypertonie op basis van een spieractivatie stoornis is een symptoom van een verhoogde respons van de tonische rekreflex activiteit.