St. Martin's Church (Canterbury)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
St. Martin's Church
Onderdeel van de werelderfgoedinschrijving:
Canterbury Cathedral, St Augustine's Abbey en St. Martin's Church
Canterbury St Martin close.jpg
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
UNESCO-regio Europa en Noord-Amerika
Criteria i, ii, vi
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 496
Inschrijving 1988 (12e sessie)
UNESCO-werelderfgoedlijst

St Martin's Church in Canterbury is de langst onafgebroken in gebruik zijnde parochiekerk van Engeland. In het huidige gebouw zijn Romeinse bouwmaterialen verwerkt.

Volgens Beda was de kerk al gebouwd gedurende de Romeins tijd, maar later in onbruik geraakt. In de zesde eeuw werd het de privékapel van koningin Bertha van Kent, nog voor de komst van missionaris Augustinus van Canterbury naar Engeland. Bertha was van Frankische afkomst en christen toen ze naar Engeland ging om met koning Ethelbert van Kent te huwen. Hij stond haar toe haar geloof te blijven belijden.

In 1988 werden Canterbury Cathedral, St Augustine's Abbey en St. Martin's Church gezamenlijk door UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatst.

Bekende Graven[bewerken]

Het kerkhof bevat graven van veel lokale families en bekende personen, onder meer zijn hier begraven:

Afbeeldingen[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen[bewerken]

  • F. Haverfield, "Early British Christianity" The English Historical Review Vol. 11, No. 43. (Jul., 1896)