Staatsolie Maatschappij Suriname

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Staatsolie Maatschappij Suriname N.V.
Olieplatform van Staatsolie
Motto of slagzin Vertrouwen in Eigen Kunnen
Oprichting 13 december 1980
Sleutelfiguren R.T. Elias (CEO)
A.K. Moensi-Sokowikromo (CFO)
Werknemers 1022 (mei 2017)
Producten Olie en olieproducten, elektriciteit
Omzet/jaar US$ 500 miljoen (2019)
Winst/jaar US$ 120 miljoen (2019)
Website staatsolie.com
Portaal  Portaalicoon   Economie
Aardolievelden van Staatsolie in Noord-Suriname. Ook de offshorevelden in Guyana en de ontdekkingen in 2020 door Apache Oil offshore Suriname in blok 58

Staatsolie Maatschappij Suriname is een naamloze vennootschap die is opgericht met als doel de hele olieketen te beheren. Dit betreft activiteiten als het zoeken naar olie, het winnen ervan, de verwerking tot producten en de verkoop. Staatsolie heeft meer dan 1000 werknemers in dienst en heeft de Surinaamse Staat als enige aandeelhouder.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Op 13 december 1980 werd Staatsolie Maatschappij Suriname N.V. (Staatsolie) opgericht. Op 25 november 1982 startte officieel de eerste commerciële productie van aardolie in Suriname op het Tambaredjo-olieveld, nabij Smithfield. De productie was een bescheiden 200 barrels per dag. In 1987 was de productie vertienvoudigd tot 2000 barrels per dag. In 1988 werd bij Tout Lui Faut een olie-exportterminal in gebruik genomen. In 1992 kwam een 55 kilometer lange pijpleiding af tussen de olievelden in Saramacca naar Tout Lui Faut. In 1995 werd begonnen met de bouw van een kleine raffinaderij, die twee jaar later en na een investering van US$ 67 miljoen in productie kwam. In december 2014 kwam een belangrijke uitbreiding van de raffinaderij gereed.[1] In 2016 werden 17000 vaten per dag geproduceerd uit de velden Tambaredjo, Calcutta en Tambaredjo Noordwest.

Activiteiten[bewerken | brontekst bewerken]

Olie en olieproducten[bewerken | brontekst bewerken]

De belangrijkste activiteiten van Staatsolie betreft het zoeken naar olie, het winnen ervan, de verwerking tot producten en de verkoop. Naast de eigen productie profiteert het van het Petrocaribe programma van Venezuela. In 2013 ontving het 1,1 miljoen vaten olie van het buurland tegen aantrekkelijke voorwaarden.

Elektriciteit[bewerken | brontekst bewerken]

Staatsolie heeft vanaf 2006 op Tout Lui Faut ook een elektriciteitscentrale. Aanvankelijk was er een capaciteit van 14 megawatt (MW), maar dit werd verhoogd tot 28 MW in 2010 en in 2014 kwam er nog eens 34 MW bij. De opgewekte stoom en elektriciteit wordt zelf gebruikt en het overschot aan stroom wordt geleverd aan de Energiebedrijven Suriname (EBS). Vanaf begin 2020 is het verantwoordelijk voor het beheer van de waterkrachtcentrale bij het Brokopondostuwmeer.[2] De waterkrachtcentrale heeft een capaciteit van 189 MW waarmee het dochterbedrijf Staatsolie Power Company Suriname N.V. (SPCS) driekwart van alle elektriciteit levert aan het Surinaamse net.[3]

Goud[bewerken | brontekst bewerken]

In 2014 werd bekend dat Staatsolie voor 25% gaat deelnemen in een goudmijn in het Meriangebied.[4] Door Staatsolie, via een dochteronderneming, te laten investeren in Surgold wil de regering voorkomen dat er druk ontstaat op de overheidsfinanciën door een stijging van de staatsschuld.[4] Aanvankelijk zou de regering het geld voor de investering lenen op de internationale kapitaalmarkt, maar daar is van afgezien. De oppositie vindt het riskant dat Staatsolie geld stopt in goudwinning.[5]

De goudproductie begon in oktober 2016. Op 31 december 2017 had Staatsolie voor US$ 277 miljoen in de mijn geïnvesteerd. In 2017 werd 513.000 ounce aan goud geproduceerd en de winbare reserve werd getaxeerd op 5 miljoen ounces.[6] Het aandeel van Staatsolie in de winst van het goudproject liep op van US$ 8 miljoen in 2016 naar US$ 64 miljoen in 2017.[6]

Resultaten[bewerken | brontekst bewerken]

In de onderstaande tabel de belangrijkste gegevens met betrekking tot de olieproductie en financiële resultaten. Ultimo 2015 had de maatschappij oliereserves van 86 miljoen vaten,[7] voldoende om de huidige productie nog zo'n 14 jaar vol te houden. In 2014 halveerde de productie van de olieproducten. Halverwege het jaar werd de productie gestaakt om de bestaande raffinaderij aan te sluiten op nieuwe productiefaciliteiten waarmee de totale capaciteit wordt verhoogd. De raffinaderij kwam op 13 december 2014 weer in bedrijf. In 2014 ontving de Surinaamse regering van Staatsolie in totaal US$ 259 miljoen (2013: US$ 284 miljoen), waarvan US$ 122 miljoen in belastingen en US$ 137 miljoen als dividend. In 2015 daalde de omzet scherp door de halvering van de olieprijs en zakte de winst naar US$ 23 miljoen. De bijdrage aan het de overheidsinkomsten daalde naar US$ 25 miljoen.[7] Door de lage winst keerde het bedrijf over 2016 en 2017 geen dividend uit. In 2017 stapte het bedrijf over van US GAAP naar de IFRS accountingmethode. In 2019 heeft Staatsolie in totaal US$ 172 miljoen afgedragen aan de Surinaamse overheid in de vorm van belastingen, royalty's en dividenden, US$ 22 miljoen meer dan in 2018.[3]

in miljoenen
Jaar[8] Olieproductie
(vaten)
Output raffinaderij
(vaten)
Omzet
(in US$)
Nettowinst
(in US$)
waarvan goud
(in US$)
2008 5,90 2,54 576 230
2009 5,86 2,74 425 116
2010 5,80 2,70 566 192
2011 5,99 2,63 782 262
2012 5,94 2,31 1047 398
2013 5,98 2,78 1023 299
2014 6,13 1,46 1056 276
2015 6,18 2,90 583 23
2016 5,98 3,79 368 5
2016[9] - - 357 –8 8
2017 5,95 - 434 61 64
2018 5,98 - 506 100 66
2019 6,05 2,77 500 120 74

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Staatsolie Maatschappij Suriname van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.