Steve White (drummer)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Steve White (31 mei 1965) is een Brits drummer.

White deed in 1983 op 17-jarige leeftijd auditie bij The Style Council, de nieuwe band van ex-Jam frontman Paul Weller. Vanwege zijn jazz-achtergrond werd hij aangenomen. In 1985 was hij de jongste drummer die op Live Aid speelde.

Na 1986 ging het artistiek en commercieel bergafwaarts met de Council. Op het album The Cost Of Loving vervulde White een ondergeschikte rol omdat Weller veelvuldig gebruik maakte van synthesizers. Tijdens de tournee van 1987 deed White alleen de najaarsoptredens en de promotie voor de single Wanted. Na de opnamen voor het georkestreerde album Confessions Of A Pop Group, waarop hij wederom een ondergeschikte rol vervulde, hield hij het voor gezien.

White speelde tijdens deze periode met zijn eigen band The Jazz Renegades; de Council ging in 1989 uit elkaar maar kwam een jaar later nog een keer bijeen voor een televisie-optreden in Japan. White kreeg de demo's te horen van solonummers waaraan Weller de laatste tijd had gewerkt, en trad opnieuw in dienst van de toekomstige Modfather.

Daarnaast speelde White ook met andere artiesten; zo vormde hij met ex-Council-toetsenist Mick Talbot en Ocean Colour Scene-bassist Damon Minchella de supergroep The Players. In 2001 viel White bij Oasis een paar keer in voor zijn jongere broer Alan, en in 2005 was hij op Live 8 te zien bij The Who als vervanger van Zak Starkey (de derde Oasis-drummer).

Na zijn vertrek bij Weller vormde White Trio Valore met Damon Minchella en Seamus Beaghan (ooit vervangend toetsenist bij Madness). Verder is hij voorzitter van Premier-drums, manager van Abi Phillips en Sam Grey. Ook heeft hij een stichting die zich sterk maakt voor zaadbalkankerpatiënten.

Privé[bewerken]

White is sinds 2013 getrouwd met Coronation Street-actrice Sally Lindsay; ze hebben twee zoons.