Oasis (band)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Oasis
Een optreden van Oasis in 2005
Een optreden van Oasis in 2005
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1991 - 2009
Oorsprong Manchester, Vlag van Engeland Engeland, Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Genre(s) Britpop
Rock
Alternatieve rock
Label(s) Creation Records
Epic Records
Columbia Records
Big Brother Recording
Verwante acts The Rain
Starclub
Ride
Heavy Stereo
Hurricane #1
Inspiral Carpets
Beady Eye
Noel Gallagher's High Flying Birds
Oud-leden
Zanger Liam Gallagher (1991-2009)
Gitarist Gem Archer (1999-2009)
Bassist Andy Bell (1999-2009)
Gitarist, Zanger Noel Gallagher (1991-2009)
Drummer Alan White (1995-2004)
Bassist Paul "Guigsy" McGuigan (1991-1999)
Gitarist Paul "Bonehead" Arthurs (1991-1999)
Drummer Tony McCarroll (1991-1995)
Website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Oasis was een Engelse rockband die in 1991 in Manchester tot stand kwam en voortvloeide uit een eerdere band, The Rain. Oasis bestond oorspronkelijk uit Liam Gallagher (zang en tamboerijn), Paul "Bonehead" Arthurs (gitaar), Paul "Guigsy" McGuigan (basgitaar) en Tony McCarroll (drums en percussie). Later kwam daar Liams oudere broer Noel Gallagher (leadgitaar en zang) als vijfde lid bij. Dit was de vaste bezetting tot en met april 1995. In 1993 tekende Oasis bij het onafhankelijke platenlabel Creation Records. In 1994 brachten ze Definitely Maybe uit, dat toen het snelstverkopende debuutalbum ooit was. Het jaar erop, in 1995, bracht de band (What's the Story) Morning Glory? uit met hun nieuwe drummer Alan White. Samen met Suede, Pulp en Blur vormden ze de 'grote vier'. De broers Gallagher waren in deze tijden regelmatig in de tabloids te vinden vanwege hun wilde levensstijl en ruzies. In 1997 bracht Oasis hun derde album, Be Here Now, uit. Hoewel het het snelstverkopende album ooit was, werd Oasis steeds minder populair, ondanks de verkoop van meer dan 8 miljoen exemplaren. Bonehead en Guigsy verlieten Oasis in 1999 tijdens de opnamen van het vierde album Standing on the Shoulder of Giants, dat verscheen in 2000. Na hun vertrek werden ze vervangen door voormalig Heavy Stereo-gitarist Gem Archer en voormalig Hurricane No. 1-gitarist Andy Bell. De opnamen van het vijfde album Heathen Chemistry in 2002 waren een stuk ontspannender, omdat Noel alle bandleden liet bijdragen aan de liedjes. In 2004 verving Zak Starkey, de zoon van Ringo Starr, Alan White. Het hierop volgende album Don't Believe the Truth uit 2005 zorgde opnieuw voor succes en populariteit.

Aan het einde de opnamen van het zevende album Dig Out Your Soul in 2008 verliet Starkey de band en werd vervangen door Chris Sharrock. Tijdens de tour verslechterde de relatie tussen Noel en Liam, wat er toe leidde dat Noel de band verliet na een ruzie backstage in Parijs in augustus 2009. De band, bestaande uit de overige leden van Oasis en geleid door Liam Gallagher, besloot door te gaan onder de naam Beady Eye, terwijl Noel zijn soloproject Noel Gallagher's High Flying Birds vormde.

Biografie[bewerken]

Oorsprong en Definitely Maybe (1991–1994)[bewerken]

In 1991 vormden Paul "Guigsy" McGuigan (basgitaar), Paul "Bonehead" Arthurs (gitaar), Tony McCarroll (drums) en Liam Gallagher (zang) de band The Rain. Ze traden op in Manchester en al snel veranderden ze de naam van hun band naar Oasis. Noel Gallagher bekeek zijn broer tijdens een optreden van Oasis en stelde voor dat hij de gitarist en songwriter van de band zou worden. Met nummers van Noel op zak besloot de band commercieel succes na te streven.

De band trad steeds vaker op, met in hun achterhoofd het vertrouwen in een platencontract. Uiteindelijk werden ze in mei 1993 in Glasgow door Alan McGee (van Creation Records) ontdekt en sloten ze enkele dagen later hun eerste platencontract.

Hun debuutalbum Definitely Maybe, uitgebracht in augustus 1994 en ondersteund door de singles Supersonic, Shakermaker, Live Forever en Cigarettes and Alcohol werd een groot succes, met name in het Verenigd Koninkrijk. Daar schoot het album meteen naar nummer 1 op de UK Album Charts.[1] Bovendien werd het het snelst verkopende debuutalbum aller tijden in Engeland.[2]

De band genoot van zijn succes in Engeland, maar besefte tegelijkertijd dat er nog geen sprake was van groot internationaal succes. Na een slecht optreden in Los Angeles verliet Noel Gallagher de band, maar hij werd door een vertegenwoordiger van Creation Records overgehaald terug te komen.[3]

(What’s the Story) Morning Glory? (1995–1996)[bewerken]

In april 1995 bracht de band de succesvolle single Some Might Say uit. In aanloop naar de release van hun tweede album werd drummer Tony McCarroll vervangen door Alan White.

Oasis bevond zich in deze periode in een Battle of Britpop met rivalen Blur. Deze rivaliteit nam alleen maar toe toen de bands besloten een single op dezelfde dag uit te geven; Blurs Country House won uiteindelijk van Oasis’ Roll With It.[4]

Oasis' tweede album, (What’s the Story) Morning Glory?, was internationaal een groot commercieel succes, met meer dan 22 miljoen verkochte exemplaren. Singles van het album als Wonderwall, Morning Glory en Champagne supernova deden het ook goed.

De populariteit van de band leek een hoogtepunt te hebben bereikt. Op 10 en 11 augustus 1996 trad Oasis op voor 250.000 mensen, verdeeld over 2 avonden. De optredens waren binnen enkele minuten uitverkocht en in totaal hadden 2,5 miljoen mensen een ticket aangevraagd, wat in het Verenigd Koninkrijk nog steeds een record is.

De rest van het jaar bleek zwaar voor de band. Oasis zou optreden voor MTV Unplugged, maar Liam Gallagher liet vlak voor het optreden weten dat hij niet meer kon zingen door (naar eigen zeggen) keelpijn. Hij besloot het concert wel bij te wonen en de band (met Noel als zanger) lastig te vallen.[5] De daaropvolgende Amerikaanse tournee verliep ook moeizaam en moest vroegtijdig worden afgelast.

Be Here Now (1996–1999)[bewerken]

Eind 1996 en begin 1997 nam Oasis zijn derde album op, onder andere in Abbey Road Studios in Londen. De opnamen werden geplaagd door drugsgebruik van de bandleden en ruzies tussen Noel en Liam Gallagher.

Het album ging, door de succesvolle albums Definitely Maybe en (What's the Story) Morning Glory?, torenhoge verwachtingen tegemoet. Ondanks initiële verkoopsuccessen en goede recensies[6][7] maakte achteraf het album Be Here Now de hype niet waar.[8][9][10] werd Britpop steeds minder populair en de band sloot haar wereldwijde Be Here Now-tour in 1998 af met matige recensies. In november 1998 bracht de band een compilatiealbum van B-kanten uit, The Masterplan.

Standing on the Shoulder of Giants (1999–2000)[bewerken]

1999 begon Oasis met het opnemen van zijn vierde album, toen plotseling Paul Arthurs besloot de band te verlaten om zich op andere dingen in zijn leven te concentreren.[11] Twee weken later verliet Paul McGuigan de band. Zij werden vervangen door respectievelijk Gem Archer en Andy Bell.

In februari 2000 bracht de band zijn vierde album uit, Standing on the Shoulder of Giants. Het album werd in eerste instantie een verkoopsucces en ging naar nummer 1 op de Britse albumlijsten. Drie nummers uit het album werden als single uitgebracht: Go Let it Out, Who Feels Love? en Sunday Morning Call. Het album bevatte meer experimentele, psychedelische nummers dan voorgaande albums en was in recensies geen groot succes.

In 2000 begon de band aan een wereldtournee ter ondersteuning van het album, maar na een ruzie tussen Noel en Liam Gallagher besloot Noel de tournee te verlaten.[12] Een splitsing leek nabij, maar in september 2000 dook Oasis weer de studio in om aan een nieuw album te werken.

Heathen Chemistry (2001–2004)[bewerken]

In 2001 werkte de band aan zijn vijfde album, Heathen Chemistry, dat in 2002 uitkwam. Weer haalde het album van Oasis de eerste plek op de Britse hitlijsten.[13] Critici waren over het algemeen minder enthousiast over het album.[14][15] Alle bandleden hadden bijdragen geleverd aan het album en Songbird was de eerste single van Oasis die niet door Noel Gallagher geschreven was.

Opnieuw werd de tournee van de band geplaagd door incidenten. In de zomer van 2002 raakten Noel Gallagher, Andy Bell en pianist Jay Darlington gewond bij een auto-ongeluk in de Verenigde Staten. In Duitsland raakten Gallagher en drummer Alan White betrokken bij een gevecht in een nachtclub in München, waarbij Gallagher twee voortanden verloor. Hij bleek later onder de invloed te zijn geweest van cocaïne. Het management van de band moest een boete van 170.000 ponden betalen.[16]

Don’t Believe the Truth & Stop the Clocks (2005–2007)[bewerken]

Optreden van de band in 2005. V.l.n.r.: Gem Archer, Zak Starkey, Liam Gallagher, Noel Gallagher

De band begon eind 2003 aan de opnamen van zijn zesde album en hoopte het uit te brengen in 2004, tegelijk met het 10-jarig bestaan van het debuutalbum Definitely Maybe. De opnamen werden vertraagd door het vertrek van drummer Alan White in januari 2004. White werd vervangen door Zak Starkey (zoon van Ringo Starr). Oasis' eerstvolgende optreden op het Glastonbury Festival kreeg slechte recensies,[17] NME noemde het optreden zelfs "desastreus".[18]

In 2005 bracht de band zijn zesde album, Don’t Believe the Truth, uit. Het album werd zowel commercieel als bij criticie een succes. Het album kwam binnen op nummer 1 in het Verenigd Koninkrijk, net als de singles Lyla en The Importance of Being Idle. Van de daaropvolgende wereldwijde en zeer succesvolle tournee werd een rockumentary, Lord Don’t Slow Me Down, uitgebracht in 2007.

In 2006 bracht de band het compilatiealbum Stop The Clocks uit, bestaande uit populaire singles en B-kanten. Noel Gallagher en Archer gaven ter ondersteuning van het album enkele kleinschalige, semi-akoestische concerten.

Dig Out Your Soul en vertrek Noel Gallagher (2008–2009)[bewerken]

In aanloop naar de release van het zevende album van Oasis werd drummer Zak Starkey vervangen door Chris Sharrock. Het zevende album, Dig Out Your Soul, werd in 2008 uitgebracht en was een succes. Op de releasedatum verkocht het album bijna 90.000 exemplaren in het Verenigd Koninkrijk, in totaal verkocht het album in Engeland ruim 200.000 exemplaren in de eerste week na uitkomst. Hiermee is het (binnen een week na de releasedatum) het op een na best verkopende album van 2008, op Coldplays Viva La Vida na. Noel Gallagher werd op 7 september 2008 tijdens een optreden in Toronto door een toeschouwer van het podium afgeduwd, waardoor hij meerdere ribben brak en enkele maanden herstel nodig had.[19]

Op 28 augustus 2009, tijdens de Dig Out Your Soul-tour, maakte Noel Gallagher na een ruzie met zijn broer op de officiële Oasis website bekend dat hij geen dag langer meer kon samenwerken met Liam en had besloten de band te verlaten.[20] Een maand later gaf zijn broer Liam aan dat de band officieel gestopt was.[21]

2009 en verder[bewerken]

Eind 2009 kondigde Liam Gallagher aan dat de bandleden een doorstart zouden maken onder de originele naam, zonder Noel, en dat de band al enkele demo’s had gemaakt.[22] Later maakte Gallagher bekend dat de band verder zou gaan onder een nieuwe, toen nog onbekende, naam. Opmerkelijk was dat Gallagher bij de vraag wat de nieuwe bandnaam zou gaan worden antwoordde: "not Oasis, that was a shit name anyway".[23] Uiteindelijk is de naam van die nieuwe groep Beady Eye geworden. Beady Eye ging in oktober 2014 uit elkaar. Gallagher maakte in juli 2016 bekend dat hij weer muziek gaat maken. Zijn album kwam uit op 6 oktober 2017, genaamd As You Were.

Noel Gallagher kondigde op 6 juli 2011 aan een soloproject te beginnen onder de naam Noel Gallagher's High Flying Birds. Zijn eerste album verscheen in oktober van hetzelfde jaar. Noel Gallagher's High Flying Birds bestaat uit – uiteraard – Noel Gallagher als leadgitarist aangevuld met Oasis' sessiepianist Mike Rowe, drummer Jeremy Stacy van The Lemon Trees, bassist Russell Prichart van The Zutons en gitarist Tim Smith.

In 2017 starte Noel Gallagher zijn nieuwe tour (Who Built The Moon tour) en verlieten drummer Jeremy Stacy en gitarist Tim Smith de band. Zij werden vervangen door de voormalige Oasisleden gitarist Gem Archer en drummer Chris Sharrock.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Definitely Maybe 29-08-1994 28-01-1995 47 12
(What's the Story) Morning Glory? 02-10-1995 14-10-1995 5 73 Goud, ook uitgebracht op sacd[24]
Be Here Now 18-08-1997 06-09-1997 2 12 Goud
The Masterplan - (B-sides collection) 02-11-1998 14-11-1998 38 6 Verzamelalbum
Standing on the Shoulder of Giants 28-02-2000 11-03-2000 16 5
Familiar to Millions 13-11-2000 - Live album
Heathen Chemistry 01-07-2002 13-07-2002 32 4
Don't Believe the Truth 30-05-2005 04-06-2005 11 12
Stop the Clocks 20-11-2006 25-11-2006 73 6 Verzamelalbum
Dig Out Your Soul 06-10-2008 11-10-2008 11 16
Time Flies... 1994-2009 19-06-2010 44 3 Verzamelalbum
Album met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 200 albums Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
(What's the Story) Morning Glory? 1995 21-10-1995 7 48
Be Here Now 1997 30-08-1997 1(1wk) 11
Standing on the Shoulder of Giants 2000 04-03-2000 12 5
Heathen Chemistry 2002 13-07-2002 25 4
Don't Believe the Truth 2005 04-06-2005 16 7
Stop the Clocks 2006 25-11-2006 18 11 Verzamelalbum
Dig Out Your Soul 2008 11-10-2008 10 10
Time Flies... 1994-2009 11-06-2010 19-06-2010 11 13* Verzamelalbum

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Supersonic 11-04-1994 -
Shakermaker 20-06-1994 -
Live Forever 08-08-1994 03-08-1996 tip8 -
Cigarettes & Alcohol 10-10-1994 -
Whatever 19-12-1994 07-01-1995 tip2 -
Some Might Say 24-04-1995 -
Roll with It 14-08-1995 -
Wonderwall 30-10-1995 23-12-1995 9 12
Don't Look Back in Anger 19-02-1996 16-03-1996 33 3
Morning Glory 18-03-1996 -
Champagne supernova 24-04-1996 -
D'You Know What I Mean? 07-07-1997 26-07-1997 25 3
Stand by Me 22-09-1997 18-10-1997 39 2
All Around the World 12-01-1998 24-01-1998 tip8 -
Don't Go Away 19-02-1998 -
Go Let it Out 07-02-2000 19-02-2000 31 2
Who Feels Love? 17-04-2000 -
Sunday Morning Call 03-07-2000 -
The Hindu Times 15-04-2002 27-04-2002 tip16 -
Stop Crying Your Heart Out 17-06-2002 -
Little by Little / She Is Love 23-09-2002 -
Songbird 03-02-2003 -
Lyla 18-04-2005 30-04-2005 tip3 -
The Importance of Being Idle 22-08-2005 03-09-2005 tip15 -
Let There Be Love 28-11-2005 -
Acquiesce 13-11-2006 -
Lord Don't Slow Me Down 21-10-2007 -
The Shock of the Lightning 29-09-2008 -
Falling Down 09-03-2009 -
Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Wonderwall 1995 06-01-1996 7 18
D'You Know What I Mean? 1997 02-08-1997 32 5
The Hindu Times 2002 27-04-2002 tip15 -
Lyla 2005 28-05-2005 tip13 -
The Shock of the Lightning 2008 18-10-2008 40 2
I'm Outta Time 2008 13-12-2008 tip6 -

Video en DVD[bewerken]

  • Live By The Sea - (31 augustus 1995)
  • ...There And Then - (14 oktober 1996)
  • Familiar to Millions - (13 november 2000)
  • Definitely Maybe - The DVD - (7 september 2004) (uitgebracht in een enkele en een dubbele versie)
  • Lord, Don't Slow Me Down (29 oktober 2007)
Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Lord don't slow me down 2007 17-11-2007 26 1

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000 '99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16 '17 '18
Champagne supernova - - - - - - - - - - - - - - - - 1828 748 596
Don't Look Back In Anger - - - - - - - - - - 1928 - 470 381 316 390 336 257 115
Live Forever - - - - - - - - - - - - - - - - - 1743 1325
Wonderwall - - - - - - 312 159 195 346 150 190 136 133 133 164 140 105 100