Sun Tzu

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Sunzi)
Ga naar: navigatie, zoeken
Sun Tzu
Sun Tzu
Naam (taalvarianten)
Vereenvoudigd 孙子
Traditioneel 孫子
Pinyin Sūn
Wade-Giles Sun Tzu
Jyutping (Standaardkantonees) syun1 zi2
Standaardkantonees Súun Dzǐe
HK-romanisatie (Standaardkantonees) Suen Tze
Yale (Standaardkantonees) syun1 ji2
Dapenghua Síen Chǐe
Hongkong-Hakka sun1 zu3
Meixianhua sun1 zii3
Shanghainees [səŋ ʦɿ]
Andere benamingen Sūnwǔ 孙武
Sun Cháng Qīng 孙长卿
Sunzi

Sun Tzu (ook wel Sunzi genoemd) (Huimin, ca. 544 v.Chr. - ?, ca. 496 v.Chr.) was generaal en militair strateeg van het Chinese koninkrijk Wu ten tijde van de Periode van Lente en Herfst (771 - 476 v.Chr.). Hij wordt traditioneel beschouwd als de schrijver van het boek De kunst van het oorlogvoeren. Daarmee is hij niet alleen bepalende geweest voor oorlogsstrategieën in het Verre Oosten maar net zo goed ook in de westerse wereld.

Levensloop[bewerken]

Sun Tzu werd geboren met de naam Sun Wu maar stond ook bekend als Changqing. Volgens de Chinese geschiedschrijver Sima Qian was hij geboren in Wu en diende hij als generaal aan het hof van Koning Helü. "Tzu" ("Zi") is een eretitel, vaak vertaald als "Meester". Als generaal droeg hij de naam Sun Tzu wat dus Meester Sun betekent.

Training van haremvrouwen[bewerken]

Het Koninkrijk Wu werd bedreigd door het aangrenzende en veel sterkere Chu. Om deze dreiging het hoofd te bieden vraagt hij Sun Tzu om advies. Sun Tzu stelt dat hij elk persoon kan trainer tot een superieur krijger en dat hij met het leger van Wu in staat is het tien keer grotere leger van Chu te kunnen verslaan. Koning Helü besluit hem eerst een test te geven en vraagt hem om de 180 haremvrouwen kan trainer tot gedisciplineerde strijders. Dit lijkt een onmogelijke opdracht aangezien deze vrouwen verwend zijn en geen weet hebben van de wereld buiten het paleis maar Sun Tzu neemt de uitdaging aan. Hij stelt de twee door de Koning meest geliefde dames aan als officieren. Hij geeft hen de opdracht om, wanneer de trommels te horen zijn, de rest van de vrouwen een aantal basisbewegingen te laten uitvoeren. Als de trommels klinken moeten de vrouwen eigenlijk alleen maar lachen. Hij geeft de opdracht een tweede maal, deze keer zeker wetend dat hij duidelijk is geweest, maar wederom wordt er gelachen. Sun Tzu zegt hen nu dat wanneer een opdracht niet begrepen wordt dit de schuld van de generaal is. Echter wanneer de opdracht duidelijk is geweest en deze niet wordt uitgevoerd dan is dit te wijten aan de officieren. Tot grote schrik van de vrouwen onthoofd hij de twee officieren ter plekke. Hierna wijst hij twee nieuwe officieren aan en worden de opdrachten vlekkeloos uitgevoerd. De Koning was overtuigd en Sun Tzu werd opperbevelhebber van de 30.000 soldaten van Wu.

De oorlog met Chu[bewerken]

Kaart van China ten tijde van de vijfde eeuw v. Chr.

Na een periode van training doet Sun Tzu een onverwachte zet. In plaats van een aanval van Chu af te wachten valt hij Chu zelf binnen en weet daarmee zijn tegenstander, generaal Nang Wa, volkomen te verassen. Omdat hij een kleiner leger heeft vermijdt hij een directe confrontatie maar laat hij verrassingsaanvallen uitvoeren op de kleinere en zwakkere legereenheden van Chu. Met deze guerrillataktiek weet hij niet alleen de soldaten en leiders van Chu te demotiveren hij jaagt hun land ook op kosten en sommige bondgenoten van Chu lopen over naar Wu. Daarnaast krijgt hij inzicht in de manier waarop het leger van Chu reageert en krijgt zo een beeld van hoe Nang Wa denkt. Later zouden dit basisprincipes in zijn boek worden. Sun Tzu stelde dat je de strijdplekken moet uitzoeken waarbij je in het voordeel bent en de reacties van je tegenstander zo goed mogelijk moet leren voorspellen. Nang Wa kiest ervoor Sun Tzu voor een dilemma te stellen. Hij stuurt een groot deel van zijn leger op pad om de kleinere staat Cai te veroveren. Cai was lange tijd een bondgenoot van Chu maar was overgelopen naar Wu. De koning van Cai stuurt een hulpverzoek naar Sun Tzu. Dit plaatst Sun Tzu voor een dilemma. Als hij Cai te hulp komt zal hij verslagen worden door het sterkere leger van Nang Wa. Als hij niks doet zal Cai veroverd worden en zullen zijn bondgenoten zich van hem afkeren. Sun Tzu komt wederom met een list. Hij lokt Nang Wa weg van Cai door een klein legeronderdeel op hem af te sturen. Dit legeronderdeel wordt omsingeld maar doordat ze geen andere keus hebben dan te vechten (anders worden ze immers gedood) veranderen ze in ijzersterke krijgers. Ook dit zou een onderdeel van zijn filosofie worden. Een soldaat die moet kiezen tussen sterven of vechten zal alles doen om te overleven en zo tot formidabele prestaties komen. Sun Tzu stuurt echter het grootste deel van zijn leger naar de Ying, de hoofdstad van Chu. Dit blijkt een belangrijke zet. Mogelijk was Sun Tzu niet in staat Ying in te nemen maar Nang Wa wil niet dat de eer voor het verdedigen avn de hoofdstad naar een andere generaal gaat en komt hem achterna. Nang Wa wordt opeens in een val gelokt door Sun Tzu en zijn reeds gedemotiveerde en ongedisciplineerde soldaten worden voor een groot deel uitgemoord. Hiermee heeft Sun Tzu het leger van Chu definitief verslagen en daarmee de oorlog gewonnen.

Na de oorlog verdwijnt Sun Tzu en zal hij later zijn boek schrijven. Het is niet duidelijk waarom Sun Tzu ervoor gekozen heeft om zich terug te trekken. Mogelijk verloor hij het vertrouwen in zijn eigen koning of keerde hij zich af van het hof waar zich interne machtstrijden begonnen af te tekenen nu de externe vijand was verslagen.

Nalatenschap[bewerken]

Een traditionele bamboeversie van De kunst van het oorlogvoeren
1rightarrow blue.svg Zie De kunst van het oorlogvoeren voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Er zijn wel enige twijfels of Sun Tzu überhaupt wel geleefd heeft of mogelijk geïnspireerd is op Sun Bin. Ook is het boek De kunst van het oorlogvoeren mogelijk een samenvoeging van verschillende oorlogsstrategieën van verschillende generaals uit verschillende vorstendommen. Het boek zou grote invloed hebben op de gebruikte strategieën in de latere Periode van de Strijdende Staten (481 - 403). Lange tijd zou het boek geheim blijven buiten de hoven van de verschillende Chinese vorstendommen maar op een gegeven moment dook het op in Japan. De daimyo Takeda Shingen (1521 - 1573) zou naar verluid onverslaanbaar zijn geworden door het volgen van de principes van Sun Tzu en één van de machtigste mannen van het land worden om vervolgens zijn eigen strategie genaamd Furinkazan te schrijven. In 1772 zou de Franse missionaris Jean Joseph Marie Amiot het boek in het Frans vertalen. Het werd een standaard werk dat door alle grote strategen bestudeerd zou worden en zo ook in de westerse wereld een belangrijke rol zou spelen. Tegenwoordig zijn er speciale uitgaven gericht op managers en advocaten.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Wikisource Bronnen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Sun Zi - Militaire strategie op Wikisource