Super Chief

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Super Chief
De Super Chief, in warbonnet kleurstelling, tijdens het bijtanken in Albuquerque in maart 1943
De Super Chief, in warbonnet kleurstelling, tijdens het bijtanken in Albuquerque in maart 1943
Land(en) Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Eerste rit 12 mei 1936
Laatste rit 18 mei 1974
Opvolger Southwest Limited
Spoorwegmaatschappij(en)
Voormalige Atchison, Topeka and Santa Fe Railway
Treindienst
Frequentie Dagelijks
Startpunt Chicago
Eindpunt Los Angeles
Lijn Santa Fe
Afstand 3577 km
Technische gegevens
Spoorwijdte 1435 mm
Portaal  Portaalicoon   Verkeer & Vervoer

De Super Chief was een reizigerstrein in de Verenigde Staten die uitgebaat werd door de Atchison, Topeka and Santa Fe Railway (Santa Fe). De trein verbond Chicago in de staat Illinois met Los Angeles in Californië via de Santa Fe trail. Onderweg reed de trein door de staten Iowa, Missouri, Kansas, Colorado, New Mexico en Arizona.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

In de Verenigde Staten onderhielden verschillende spoorwegmaatschappijen transcontinentale verbindingen waarbij ze concurreerden op snelheid en comfort om klanten te winnen. Begin jaren 30 van de twintigste eeuw werd zowel in Europa als in Amerika gekeken naar het stroomlijnen van materieel om, door een verminderde luchtweerstand, hogere snelheden te kunnen bereiken. In de Verenigde Staten ontwikkelden de treinfabrikanten Pullman Standard en Budd ieder een streamliner dieseltreinstel voor respectievelijk de Union Pacific en de Burlington Route. Budd had een procedé ontwikkeld voor het klinken van roestvast staal en bereikte daarmee ook een aanzienlijke gewichtsreductie. Santa Fe zag deze ontwikkeling bij haar concurrenten en was enthousiast over de Pioneer Zephyr, de gelede trein van Burlington Route. Santa Fe had echter wel bezwaar tegen treinstellen omdat die niet snel aan de vraag kunnen worden aangepast. Budd werd gevraagd om een prototype voor een los rijtuig te leveren van geklonken roestvast staal. Dit werd het bagagerijtuig nr 3070 dat in 1936 werd geleverd. Daarna werd één stam bestaande uit negen rijtuigen besteld voor een nieuwe trein die de naam Super Chief kreeg als verwijzing naar de bestaande trein The Chief en de verbeteringen ten opzichte van ouder materieel. Als teken van modernisering werd ook gekozen voor dieseltractie in plaats van stoom. Hiervoor werden in augustus 1935 twee 'Boxcab'-locomotieven geleverd door General Motors. De Super Chief was daarmee de eerste getrokken langeafstandstrein met dieseltractie.

Reizigersdienst[bewerken | brontekst bewerken]

De reizigersdienst begon op 12 mei 1936 met het vertrek uit Dearborn station in Chicago. De trein bestond, in afwachting van de aflevering van de streamliners, geheel uit eerste klas rijtuigen van The Chief. In mei 1937 waren de streamliners beschikbaar en werd de Super Chief daarmee gereden. De "lichtgewicht" Super Chief deed 36 uur en 49 minuten over de rit en haalde daarmee een gemiddelde snelheid van 97 km/u. Met één stam kon slechts eenmaal per week per richting worden gereden en Santa Fe bestelde dan ook 104 rijtuigen bij Budd om een dagelijkse dienst te kunnen verzorgen. De frequentie van één trein per dag per richting werd echter pas in 1948 bereikt. In de jaren 40 en 50 van de twintigste eeuw werd zelfs een coast-to-coastdienst aangeboden waarmee de reizigers ten oosten van Chicago via de Baltimore and Ohio Railroad verder reden naar Washington D.C. en via de New York Central of Pennsylvania Railroad verder reden naar New York. Door teruglopende reizigers aantallen werd de trein in de jaren 60 van de twintigste eeuw gecombineerd met El Capitan, de tweede klas trein op dezelfde route. Na 35 jaar kwam een einde aan de particuliere exploitatie van de Super Chief en gingen de personentreinen over naar Amtrak. Wegens kwaliteitsverlies verbood Santa Fe in 1973 het gebruik van de naam en wijzigde Amtrak de naam van de trein in Southwest Limited.

Route en dienstregeling[bewerken | brontekst bewerken]

Westwaarts km Maatschappij Staat station km Oostwaarts
0 ATSF Illinois Chicago (Dearborn Station) 3577
60 ATSF Illinois Joliet 3517
144 ATSF Illinois Streator 3433
209 ATSF Illinois Chillicothe 3368
285 ATSF Illinois Galesburg 3292
374 ATSF Iowa Fort Madison 3203
377 ATSF Iowa Shopton 3200
723 ATSF Missouri Kansas City 2854
1021 ATSF Kansas Newton 2556
1074 ATSF Kansas Hutchinson 2503
1268 ATSF Kansas Dodge City 2309
1348 ATSF Kansas Garden City 2229
1509 ATSF Colorado Lamar 2068
1594 ATSF Colorado La Junta 1983
1725 ATSF Colorado Trinidad 1852
1761 ATSF New Mexico Raton 1816
1938 ATSF New Mexico Las Vegas 1639
2041 ATSF New Mexico Lamy 1536
2150 ATSF New Mexico Albuquerque 1427
2408 ATSF New Mexico Gallup 1169
2613 ATSF Arizona Winslow 964
2706 ATSF Arizona Flagstaff 871
2755 ATSF Arizona Williams Junction 822
2842 ATSF Arizona Seligman 735
2983 ATSF Arizona Kingman 594
3081 ATSF Californië Needles 496
3351 ATSF Californië Barstow 226
3481 ATSF Californië San Bernardino 96
3522 ATSF Californië Pomona 55
3562 ATSF Californië Pasadena 15
3577 ATSF Californië Los Angeles 0

Rollend materieel[bewerken | brontekst bewerken]

De Super Chief' werd getrokken door twee "boxcab" locomotieven die door General Motors (GM) speciaal voor deze trein waren ontwikkeld. GM paste voor deze E(xpress) units het modulaire concept toe dat later bij de grote series voor een verkoopsucces zorgde. Deze twee locomotieven waren allesbehalve gestroomlijnd en al in juni 1937 volgde de E1 nr 2A en 2B, die wel een gestroomlijnde bovenbouw kregen en in de beroemde warbonnet kleurstelling werden geschilderd. GM ontwikkelde het idee van A en B units verder en het werd voor lange tijd de standaard voor dieseltractie in de Verenigde Staten. De trein startte met rijtuigen die uit het wagenpark van The Chief kwamen. In 1937 was de eerste stam door Budd geleverd en werd de trein hiermee gereden. De rijtuigen werden genoemd naar Indianen dorpen. De treinsamenstelling was : 1 postrijtuig, 1 bagagerijtuig, 2 slaaprijtuigen Isleta en Laguna, 1 cocktail lounge Acoma, 1 restauratierijtuig Cochiti, 2 slaaprijtuigen Oraibi en Taos en 1 slaap/sluitrijtuig Navajo. Omdat de levering van verdere roestvaststalen rijtuigen langer duurde dan verwacht leende Santa Fe in februari 1938 opnieuw een stam bij The Chief. In juli 1938 werd deze stam vervangen door twee lichtgewicht treinstellen gebouwd door Pullman-standard. Deze maakten tot 1946 elk één retourrit per week. De getrokken Super Chief werd in 1942 verlengd van 9 tot 12 rijtuigen per trein. In 1947 werd het aantal rijtuigen weer teruggebracht tot 11 per trein. In 1951 werd het wagenpark vernieuwd en introduceerde Santa Fe het uitzichtsrijtuig, de "Pleasure Dome", in de Super Chief. De treinsamenstelling werd toen: 1 bagagerijtuig, 1 postrijtuig, 1 restauratierijtuig, 1 pleasure dome lounge, 1 personeels/lounge rijtuig, 6 tot 8 slaaprijtuigen en 1 sluitrijtuig.

Slaaprijtuigen Super Chief[bewerken | brontekst bewerken]

Rijtuignaam Type Fabrikant Bouwjaar Opmerkingen
Regal Center 4-4-2 Pullman Standard 1948
Regal City 4-4-2 Pullman Standard 1948
Regal Creek 4-4-2 Pullman Standard 1948
Regal Cross 4-4-2 Pullman Standard 1948
Regal Crown 4-4-2 Pullman Standard 1948
Regal Gorge 4-4-2 Pullman Standard 1948
Regal Hill 4-4-2 Pullman Standard 1948
Regal House 4-4-2 Pullman Standard 1948
Regal Oak 4-4-2 Pullman Standard 1948
Regal Pass 4-4-2 Pullman Standard 1948
Regal Ring 4-4-2 Pullman Standard 1948
Regal River 4-4-2 Pullman Standard 1948
Regal Ruby 4-4-2 Pullman Standard 1948
Regal Stream 4-4-2 Pullman Standard 1948
Regal Temple 4-4-2 Pullman Standard 1948
Regal Town 4-4-2 Pullman Standard 1948
Regal Vale 4-4-2 Pullman Standard 1948
Regal Arms 4-4-2 American Car & Foundry 1950
Regal Corps 4-4-2 American Car & Foundry 1950
Regal Court 4-4-2 American Car & Foundry 1950
Regal Crest 4-4-2 American Car & Foundry 1950
Regal Dome 4-4-2 American Car & Foundry 1950
Regal Elm 4-4-2 American Car & Foundry 1950
Regal Gate 4-4-2 American Car & Foundry 1950
Regal Gulf 4-4-2 American Car & Foundry 1950
Regal Hunt 4-4-2 American Car & Foundry 1950
Regal Inn 4-4-2 American Car & Foundry 1950
Regal Isle 4-4-2 American Car & Foundry 1950
Regal Lane 4-4-2 American Car & Foundry 1950
Regal Lark 4-4-2 American Car & Foundry 1950
Regal Manor 4-4-2 American Car & Foundry 1950
Regal Spa 4-4-2 American Car & Foundry 1950
Pine Arroyo 10/6 Budd 1950
Pine Beach 10/6 Budd 1950
Pine Bell 10/6 Budd 1950
Pine Bluff 10/6 Budd 1950
Pine Brook 10/6 Budd 1950
Pine Cavern 10/6 Budd 1950
Pine Cove 10/6 Budd 1950
Pine Creek 10/6 Budd 1950
Pine Crest 10/6 Budd 1950
Pine Dale 10/6 Budd 1950
Pine Dawn 10/6 Budd 1950
Pine Fern 10/6 Budd 1950
Pine Gem 10/6 Budd 1950
Pine Gorge 10/6 Budd 1950
Pine Grove 10/6 Budd 1950
Pine Hill 10/6 Budd 1950
Pine Island 10/6 Budd 1950
Pine King 10/6 Budd 1950
Pine Leaf 10/6 Budd 1950
Pine Lodge 10/6 Budd 1950
Pine Mesa 10/6 Budd 1950
Pine Pass 10/6 Budd 1950
Pine Peak 10/6 Budd 1950
Pine Range 10/6 Budd 1950
Pine Rapids 10/6 Budd 1950
Pine Ring 10/6 Budd 1950
Pine Shore 10/6 Budd 1950
Palm Arch 10/6 American Car & Foundry 1951
Palm Dome 10/6 American Car & Foundry 1951
Palm Haven 10/6 American Car & Foundry 1951
Palm Leaf 10/6 American Car & Foundry 1951
Palm Loch 10/6 American Car & Foundry 1951
Palm Lore 10/6 American Car & Foundry 1951
Palm Path 10/6 American Car & Foundry 1951
Palm Star 10/6 American Car & Foundry 1951
Palm Stream 10/6 American Car & Foundry 1951
Palm Summit 10/6 American Car & Foundry 1951
Palm Top 10/6 American Car & Foundry 1951
Palm Tower 10/6 American Car & Foundry 1951
Palm View 10/6 American Car & Foundry 1951
  • 10/6 10 roomettes en 6 slaapplaatsen
  • 4-4-2 4 slaapkamers, 4 couchettes en 2 zitkamers