Technische Nothilfe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Het Handboek van de Technische Nothilfe

De Technische Nothilfe of TeNo was het technisch noodkorps dat werd opgericht in 1919 tijdens de Weimarrepubliek. Tijdens het regime van nazi-Duitsland was het de drijvende kracht achter de luchtverdedigingsopstellingen en herstellingswerken ten gevolge van de geallieerde bombardementen. De TeNo had in 1943 100.000 manschappen.

Achtergrond[bewerken]

De Technische Nothilfe (Duits voor technische noodhulp) was het technisch noodkorps dat werd opgericht door Otto Lummitzsch op 30 september 1919 en het had in deze periode als doel de stakingen of opstanden te breken door de vitale publieke diensten zoals spoorwegen, watervoorziening, gasproductie, postbedeling, elektriciteitsstations, voedselvoorziening, enz. te beschermen. Tijdens de Weimarrepubliek stond Duitsland op de rand van een burgeroorlog en werden al deze voorzieningen bedreigd door sabotageakties en wilde stakingen. De TeNo groeide vanwege het Verdrag van Versailles in deze periode uit van een militaire groepering tot een vrijwilligersorganisatie. De leden waren hoofdzakelijk personen uit de conservatieve middenklasse inclusief een grote groep studenten. Tijdens de Weimarrepubliek werd de TeNo door de arbeidersklasse aanzien als een bedreiging en werkte de KPD (Duitse communistische partij) in de hand. Toen de economische toestand tijdens de laatste jaren van de Weimarrepubliek erop vooruitging doken er slechts sporadisch stakingen waren werd het TeNo korps hoofdzakelijk gebruikt als technische reserve en gaf het hulp aan de Duitse natie tijdens natuurrampen. Vanaf 1931 geraakte de TeNo meer en meer betrokken in de Freiwilligen Arbeitsdienst en werd later gecontroleerd door de Reichsarbeitsdienst (RAD). Tijdens het nazi-regime (vanaf 1933) werd de TeNo een nationaal korps en in 1937 werd het ingelijfd bij de Ordnungspolizei (Orpo) waar het alle publieke gevaren en noodsituaties moest opvangen. De TeNo legden zich sterk toe op gasbescherming en de luchtverdediging. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hun rol uitgebreid tot het leveren van technisch geschoold personeel om hulp te bieden tijdens noodsituaties in het Derde Rijk en het oplossen van problemen bij de publieke diensten.

Organisatie[bewerken]

Afdelingen[bewerken]

De TeNo bestond uit vier afdelingen, elk herkenbaar gemaakt met een kleur:

  1. De Technische Dienst (TD) of technische dienst had de blauwe kleur.
  2. De Luftschutzdienst (LD) of luchtaanvalbeschermingsdienst had de rode kleur.
  3. De Bereitschaftsdienst (BD) of noodgevallendienst had de oranje-gele kleur.
  4. De Allgemeine Dienst (AD) of algemene dienst had de groene kleur.

Het merendeel van het werk binnen de TeNo was gericht naar gasbescherming en de verdediging van vitale publieke diensten tegen luchtaanvallen. De TeNo was actief in nazi-Duitsland als de bezette gebieden. Er werden ook lokale TeNo kantoren opgericht in onder andere Noorwegen en Nederland.

Nederland[bewerken]

De Nederlandse afdeling werd in juli 1941 in Amsterdam opgericht als Technische Noodhulp en stond onder leiding van majoor dr. Fr. Beck, Hauptbereitschaftsführer in den Verbindungstab Niederlande der Technische Nothilfe die zetelde in Den Haag. De organisatie opereerde in lokale afdelingen.[1]

TeNo-rangen[bewerken]

Hoogste rang staat bovenaan:

  • Reichsführer der TeNo
  • Stellv. Reichsführer der TeNo
  • Landesführer der TeNo
  • Oberabteilungsführer der TeNo
  • Abteilungsführer der TeNo
  • Bereitschaftsführer der TeNo
  • Oberzugführer der TeNo
  • Zugführer der TeNo
  • Meister der TeNo
  • Bereitschaftsleiter der TeNo
  • Hauptwachtmeister der TeNo
  • Zugwachtmeister der TeNo
  • Oberwachtmeister der TeNo
  • Wachtmeister der TeNo
  • Rottwachtmeister der TeNo
  • Unterwachtmeister der TeNo
  • Anwärter der TeNo

TeNo-commando's[bewerken]

Naast het TeNo-korps waren er de TeNo-Kommandos. Dit waren eenheden die bij de Heer waren ingelijfd en zich richtten naar bouw- en herstellingswerkzaamheden en met dit doel dikwijls werden ingezet bij grootschalige Duitse militaire operaties tijdens de Tweede Wereldoorlog. De onderdelen van de TeNo-Kommandos die als Technische Truppen werden ingelijfd bij de Heer en de Luftwaffe verloren hun oorspronkelijke identiteit als TeNo eenheden verloren.

Technisches Hilfswerk[bewerken]

De geallieerden ontbonden de TeNo in 1945, doch in 1950 richtte Otto Lummitzsch eenzelfde organisatie op met naam Technisches Hilfswerk (THW), een Bundesantsalt die in Duitsland wettelijk is belast met de burgerbeschermingstaken.

Zie ook[bewerken]

Referentie[bewerken]

  1. "BINNENLAND Technische Noodhulp in Nederland OPRICHTINGSVERGADERING TE AMSTERDAM.". "Arnhemsche courant". Arnhem, 23-07-1941. Geraadpleegd op Delpher op 26-02-2018, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010328786:mpeg21:a0087