Teer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Oude bus bruine teer met busje teerverdunner
Nieuwe weer verkrijgbare bus
Bus teer van een ander merk

Teer is een product dat ontstaat bij het verhitten van plantaardig materiaal zoals hout (wat bruine teer oplevert) of steenkool (wat koolteer geeft), onder uitsluiting van lucht (pyrolyse). Het is een donkere, stroperige of kleverige taaie substantie met een karakteristieke geur, afhankelijk van de oorsprong. Een bekende teersoort is Zweedse of Stockholmer teer.

Onderzoek, geëntameerd door de Europese Commissie, bracht aan het licht dat koolteer carcinogeen is en bruine teer niet. Van bruine teer is het gebruik inmiddels weer toegestaan, maar koolteer blijft in Nederland verboden. Dit laatste levert voor varende monumenten een groot probleem, omdat ze vaak geverfd zijn met koolteer en moderne verfsystemen (nog) lang niet diezelfde kwaliteit bescherming bieden als koolteer. Het alternatief is daarom uit te wijken naar scheepswerven in België, waar het gebruik van koolteer nog niet verboden is. Bruine teer wordt op scheepsluiken (Friese kap) gebruikt.

In de volksmond wordt met teer ook vaak asfalt of bitumen bedoeld, de hoogst kokende fracties die overblijven na het verdampen van aardolie. Dit zijn echter andere producten dan de echte teer, die een mengsel is van zeer veel organische stoffen, waarvan een deel ten dele reactief en min of meer giftig.

Teer is ook een belangrijk bestanddeel van sigarettenrook en voor veel van de schadelijke gevolgen daarvan verantwoordelijk.

Bestanddelen van teer[bewerken]

Teer bevat onder andere:

Medische toepassing[bewerken]

In de dermatologie wordt teer in de vorm van teerpreparaten wel toegepast bij eczeem en psoriasis; door zorgen over de giftigheid en kankerverwekkende eigenschappen ervan nam dit gebruik steeds verder af; het wordt alleen nog maar toegepast als met andere preparaten geen even goed resultaat wordt behaald. Het was aan patiënten ook moeilijk uit te leggen dat teerpreparaten in de apotheek niet meer mochten worden verwerkt van de arbeidsinspectie, wegens kankerverwekkendheid, maar dat de patiënt het desondanks nog wel 30 jaar op zijn huid kon smeren. Na het onderzoek van de Europese Commissie is gebleken dat de medicinale toepassing van bruine teer geen probleem meer hoeft te zijn. [bron?]

Zie ook[bewerken]