Terravorming

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De mogelijke terravorming van de planeet Mars.

Terravorming (terraforming, aarde maken) is het proces waarbij de atmosfeer en het klimaat van andere planeten te veranderen zodat deze voor mensen bewoonbaar worden.

De allereerste horde die genomen moet worden is de aanpassing of het aanmaken van een atmosfeer met een samenstelling vergelijkbaar met die van de aarde, een voorwaarde voor aards leven. Men spreekt van planetaire techniek als het doel niet is de planeet in kwestie te laten lijken op de Aarde.

Uniek proces[bewerken]

Elke kandidaat voor terravorming heeft unieke eigenschappen, die het proces van terravorming voor iedere planeet anders maken. De voornaamste onderzoekingen betroffen de planeet die het dichtst bij ons staat: Mars. Andere kandidaten zijn Venus, Europa (maan van Jupiter) en Titan (maan van Saturnus), maar de omstandigheden lijken daar veel moeilijker te wijzigen. Voor Mars is bijvoorbeeld gedacht om een atmosfeer van zwavelhexafluoride te scheppen in plaats van stikstofgas zoals op Aarde, dat door de geringe zwaartekrachtversnelling op Mars zou weglekken.

Doel[bewerken]

Het doel van terravorming kan tweeledig zijn.

  1. Het kan gaan om overbevolking of schaarste van grondstoffen op Aarde te ontwijken.
  2. Het kan gaan om een uitwijkplaats als leven op Aarde door een ramp onmogelijk zou worden. Zo bijvoorbeeld een verwachte inslag van een grote meteoriet of ten gevolge een nucleaire winter.

Niet geterraformeerde planeten zijn met hulp van buitenaf min of meer bewoonbaar. Ze kunnen dan worden gebruikt voor mijnbouw of als wetenschappelijke observatieposten. Hier kleven echter beperkingen aan en bovendien zijn dergelijke nederzettingen erg kwetsbaar. Een geterraformeerde planeet kan ook als woonplaats dienen en heeft vermoedelijk een veel groter (economisch) nut dan een niet-geterraformeerd exemplaar.

Bedenkingen[bewerken]

Naarmate openlijker over terravorming gediscussieerd wordt, zijn ook stemmen opgekomen die ethische problemen zien bij een dergelijk ingrijpen in de natuurlijke ontwikkeling van hemellichamen. Enerzijds het vernietigen van eventueel endemisch leven, maar ook het vernietigen van unieke abiotische landschappen wordt als moreel discutabel gezien.

Voorwaarden[bewerken]

Voor een korte tijd en met hulp van buitenaf (aanvoer van zuurstof, water, voedsel, kernenergie, ruimtepakken) zijn veel meer hemellichamen min of meer bewoonbaar. Maar voor permanente geriefelijke bewoning moet het hemellichaam beschikken over:

  1. een geschikte atmosfeer
  2. liefst een vaste korst, omdat normale bewoning van een gasvormig of vloeibaar hemellichaam weinig realistisch schijnt.
  3. voldoende massa om de atmosfeer vast te houden, maar niet zo zwaar dat de zwaartekracht verpletterend is (bijvoorbeeld op Jupiter).
  4. een bron van energie, bijvoorbeeld een gunstige afstand tot de zon. Het moet voldoende dicht bij de zon staan voor energietoevoer, maar niet zo dicht dat het verschroeiend wordt. Ook andere energiebronnen zoals getijdenenergie of nucleaire energie in de kern zijn mogelijk.
  5. een voldoende sterk magneetveld om dodelijke kosmische straling af te buigen.
  6. ligging binnen de baan van een grotere planeet en bezit van een grote maan, om grotere meteorieten zo veel mogelijk af te buigen of te vangen.
  7. water.

Op de lange termijn is in de omgeving nodig

  1. een flinke maan om de aswenteling van de planeet te stabiliseren (vergelijk onze Maan. Mars heeft alleen kleine maantjes die deze rol niet kunnen vervullen)
  2. een reuzenplaneet om kometen en planetoiden weg te vangen (in ons geval Jupiter)

Hoewel met terraforming een aantal voorwaarden kunnen worden vervuld, is voor veel planeten en manen de uitgangssituatie dermate ongunstig, dat met de huidige of nabije toekomstige stand van de techniek terraforming als niet zinvol wordt beschouwd. Een planetoïde als Pluto is bijvoorbeeld te ver weg, te koud, wellicht ook te kwetsbaar voor meteoorinslagen, en heeft een te kleine zwaartekracht om een atmosfeer vast te kunnen houden. Bovendien is nog vrij weinig over Pluto bekend, met name over het eventuele nut dat een geterraformeerd Pluto zou opleveren. Hierdoor is maar een beperkt aantal planeten te beschouwen als een geschikte kandidaat voor terraforming. Mars wordt gezien als de meest kansrijke kandidaat, maar er wordt ook op langere termijn gedacht aan de grotere manen van Jupiter, Venus, Titan, en Aardse Maan.

Het is mogelijk dat een geterraformeerde planeet nadien 'onderhoud' vereist om te voorkomen dat hij weer terugvalt tot onleefbare condities.

Externe link[bewerken]