Tess Wester

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Tess Wester
Tess Wester bij DWDD, 2018.
Persoonlijke informatie
Bijnaam Pitbull
De kat van Heerhugowaard
Geboortedatum 19 mei 1993
Geboorteplaats Vlag van Nederland Heerhugowaard, Nederland
Lengte 178 cm
Sport Handball pictogram.svg Handbal
Arm Rechts
Positie Keeper
Clubinformatie
Spelend bij geen club
Jeugd
Seizoen Club
1997 - 2007
2007 - 2008
Vlag van Nederland Hugo Girls
Vlag van Nederland VZV
Opleidingsprogramma
2008 - 2011 Vlag van Nederland HandbalAcademie
Senioren
Seizoen Club
2008 - 2010
2010 - 2011
2011 - 2015
2015 - 2018
2018 - 2021
2021 - 2022
Vlag van Nederland VOC
Vlag van Nederland E&O
Vlag van Duitsland VfL Oldenburg
Vlag van Duitsland SG BBM Bietigheim
Vlag van Denemarken Odense Håndbold[1]
Vlag van Roemenië CSM București
Interlands *
2009 - 2010
2011 - 2012
2012 -
Vlag van Nederland Nederland (jeugd)
Vlag van Nederland Nederland (junioren)
Vlag van Nederland Nederland


138 (11)[2]
Medailles
Kampioenschappen
Vlag van Denemarken Denemarken - Damehåndboldligaen
2020/2021 Odense Håndbold
Vlag van Denemarken Denemarken - DHF's Landspokalturnering
2020/2021 Odense Håndbold
Vlag van Duitsland Duitsland - Bundesliga
2016/2017 Vlag van de Duitse deelstaat Baden-Württemberg SG BBM Bietigheim
Vlag van Duitsland Duitsland - DHB-Pokal
2011/2012 Vlag van de Duitse deelstaat Nedersaksen VfL Oldenburg
Vlag van Nederland Nederland - Eredivisie
2009/2010 Vlag Noord-Holland VOC
2008/2009 Vlag Noord-Holland VOC
Vlag van Nederland Nederland - Beker van Nederland
2009/2010 Vlag Noord-Holland VOC
2008/2009 Vlag Noord-Holland VOC

* Bijgewerkt op 6 oktober 2022
Portaal  Portaalicoon   Handbal

Tess Wester (Heerhugowaard, 19 mei 1993) is een Nederlandse handbalkeepster. Wester is sinds 2012 ook keepster van het Nederlands team, waarmee ze in 2019 wereldkampioen werd.

Carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Wester begon haar handbalcarrière bij de vereniging Hugo Girls in haar geboorteplaats Heerhugowaard. Ze speelde voor een viertal Nederlandse clubs, waaronder VOC en E&O. Ook volgde ze in de periode 2008 tot 2011 de handbalopleiding op de HandbalAcademie op Papendal. In 2011 maakte ze de overstap naar de Handball-Bundesliga in Duitsland, waar ze ging spelen voor VfL Oldenburg. In 2015 stapte ze in Duitsland over naar SG BBM Bietigheim, waarmee ze de landstitel en in hetzelfde seizoen de EHF Cup 2016/17 won, de belangrijkste Europese clubprijs na de Champions League. Na het seizoen 2017/18 verliet Wester Bietigheim[3] voor de Deense club Odense Håndbold. In maart 2021 tekende ze voor een seizoen bij het Roemeense CSM București, een Europese topclub uit Boekarest, op zoek naar 'het avontuur en de beleving van handbal in Roemenië'.[4]

Nederlands handbalteam[bewerken | brontekst bewerken]

Wester debuteerde in 2012 in het Nederlands handbalteam, waarmee zij deelnam aan de WK's in 2013 , 2015, 2017 en 2019. Tijdens het WK 2015 in Denemarken bereikte ze met Nederland de finale, die verloren werd van Europees en olympisch kampioen Noorwegen. Tijdens het EK 2016 in Zweden bereikte ze met Nederland de finale, die verloren werd van wereldkampioen Noorwegen. In 2019 werd Wester met Nederland wereldkampioen. In de laatste seconden van de finale tegen Spanje maakte zij bij een gelijke stand een redding. Bij het uitverdedigen werd zij zodanig gehinderd dat Nederland een strafworp kreeg en benutte. Hierdoor werd niet Spanje, maar Nederland wereldkampioen. Zij werd tevens gekozen tot beste keepster van het toernooi.

Olympische Spelen[bewerken | brontekst bewerken]

Het OKT in Metz (Frankrijk) in maart 2016 markeerde een historisch hoogtepunt voor Wester en het Nederlandse handbal. De vrouwenploeg kwalificeerde zich voor het eerst voor de Olympische Spelen. Doordat de wedstrijd om het brons verloren werd van regerend wereldkampioen Noorwegen (23-36), eindigde ze met haar teamgenoten op de vierde plaats.

Individuele prijzen[bewerken | brontekst bewerken]

Privé[bewerken | brontekst bewerken]

Tess Wester heeft sinds 2017 een relatie met de voetballer Mart Lieder. Het stel trouwde op 22 juni 2022.[5] Ze verwachten eind 2022 hun eerste kind.

Daarvoor had Wester zeven jaar lang een relatie met de handballer Bobby Schagen.[6]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Handball pictogram.svg Nederlandse handbalselecties Vlag van Nederland

Handball pictogram.svg Nederlandse handbalselecties jeugd Vlag van Nederland

Handball pictogram.svg Handbalselecties clubteams
Vlag van Roemenië CSM București – selectie 2021/22

2. Vlag van Brazilië Samara Vieira · 3. Vlag van Noorwegen Emilie Hegh Arntzen · 6. Vlag van Noorwegen Malin Aune · 7. Alicia Gogîrlă · 8. Cristina Neagu Aanvoerder · 9. Denisa Vâlcan · 10. Ștefania Stoica · 12. Vlag van Noorwegen Marie Davidsen · 15. Vlag van Montenegro Andrea Klikovac · 17. Vlag van Slovenië Elizabeth Omoregie · 18. Vlag van Brazilië Eduarda Amorim · 20. Vlag van Spanje Carmen Martín · 21. Alexandra Dindiligan · 22. Vlag van Nederland Yvette Broch · 23. Geanina Diana Finaru · 24. Vlag van Nederland Martine Smeets · 25. Vlag van Slovenië Barbara Lazovic · 28. Vlag van Frankrijk Siraba Dembélé · 33. Vlag van Nederland Tess Wester · 49. Andreea Ailincăi · 66. Vlag van Montenegro Ema Ramusovic · 87. Vlag van Kroatië Jelena Grubisic · Coach: Adrian Vasile
Resultaten: 2e plaats Liga Națională - winnaar Cupa României

Vlag van Denemarken Odense Håndbold – selectie 2020/21

4. Vlag van Noorwegen Malene Aambakk · 6. Freja Cohrt · 8. Vlag van Nederland Lois Abbingh · 9. Katja Johansen · 10. Vlag van Brazilië Jessica Quintino · 11. Rikke Iversen · 16. Althea Reinhardt · 17. Vlag van Nederland Nycke Groot · 18. Kamilla Larsen Aanvoerder · 19. Sara Hald · 20. Anne Cecilie de la Cour · 21. Vlag van Japan Ayaka Ikehara · 32. Mie Højlund · 33. Vlag van Nederland Tess Wester · 39. Vlag van Zweden Angelica Wallén · 68. Helena Elver · Coach: Ulrik Kirkely
Resultaten: Kampioen Damehåndboldligaen – Winnaar Santander Cup – 1/8 finale EHF Champions League

Vlag van Denemarken Odense Håndbold – selectie 2019/20

3. Suzanne Bækhøj · 4. Vlag van Zweden Nathalie Hagman · 6. Freja Cohrt · 7. Susanne Madsen · 8. Vlag van Noorwegen Ingvild Bakkerud · 10. Vlag van Brazilië Jessica Quintino · 14. Mette Tranborg · 16. Althea Reinhardt · 17. Vlag van Nederland Nycke Groot · 18. Kamilla Larsen Aanvoerder · 19. Sara Hald · 21. Anne Mette Pedersen · 25. Trine Østergaard · 27. Nadia Offendal · 28. Stine Jørgensen · 32. Mie Højlund · 33. Vlag van Nederland Tess Wester · 36. Kathrine Heindahl · Coach: Karen Brødsgaard
Resultaten: 2e plaats Damehåndboldligaen – finale Santander Cup – Final four (afgelast) EHF Cup

Vlag van Denemarken Odense Håndbold – selectie 2018/19

3. Suzanne Bækhøj · 6. Freja Cohrt · 7. Susanne Madsen · 8. Vlag van Noorwegen Ingvild Bakkerud · 9. Vlag van Noorwegen Maja Jakobsen · 10. Vlag van Brazilië Jessica Quintino · 13. Mathilde Schæfer · 14. Mette Tranborg · 16. Althea Reinhardt · 18. Kamilla Kristensen Aanvoerder · 19. Sara Trier Hald · 25. Trine Østergaard · 27. Nadia Offendal · 28. Stine Jørgensen · 32. Mie Enggrob Højlund · 33. Vlag van Nederland Tess Wester · 36. Kathrine Heindahl · Coach: Jan Pytlick
Resultaten: 3e plaats Damehåndboldligaen – finale Santander Cup – kwartfinale EHF Champions League