The Italian Job (1969)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The Italian Job
Bankroof op wielen
Regie Peter Collinson
Producent Michael Deeley
Robert Porter
Scenario Troy Kennedy-Martin
Hoofdrollen Michael Caine
Noël Coward
Benny Hill
Muziek Quincy Jones
Montage John Trumper
Cinematografie Douglas Slocombe
Distributie Paramount Pictures
Première 2 juni 1969
Genre Misdaad
Speelduur 99 minuten
Taal Engels
Italiaans
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The Italian Job is een Britse kraakfilm van Peter Collinson met Michael Caine. De film bevat een toon Britse trots, wat het in eigen land door de jaren heen een cultstatus heeft opgeleverd. De film werd in een verkiezing door het filmblad "Total Film (2004)" op de 27e plaats gezet van de beste Britse films aller tijden.[1] In 2003 werd hiervan de gelijknamige remake gemaakt.

De herkenbare filmmuziek is van de hand van Quincy Jones, en bevat twee liedjes, "On Days Like These" gezongen door Matt Monro tijdens de openingtitels, en "Getta Bloomin' Move On" (beter bekend door het refrein "The Self Preservation Society") wat te horen is tijdens de triomfantelijke uittocht van de dieven aan het einde van de film.

De zin "You're only supposed to blow the bloody doors off!", uitgesproken door Michael Caine in de film, werd verkozen tot favourite movie one-liner in een verkiezing uit 2003 tussen 1000 filmfans.[2]

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Nadat Charlie Croker uit de gevangenis komt, geeft een kennis, die recent weduwe is geworden, hem de plannen voor een uitdagende beroving die haar man aan het voorbereiden was. Het plan behelst het stelen van een goudlading ter waarde 4 miljoen dollar die op weg is naar banken in Turijn als vergoeding voor Fiat dat zojuist haar auto-ontwerpen heeft vrijgegeven op de Chinese markt.

Om het plan verder uit te werken verzamelt Croker een hele bende medewerkers, onder hen de programmeur Professor Peach, elektricien Birkinshaw en meerdere chauffeurs. Hij breekt zelfs binnen in de gevangenis om een crimineel meesterbrein (Mr. Bridger) te overtuigen de operatie te financieren. Professor Peach moet het bewierookte geïnformatiseerde verkeerssysteem van Turijn platleggen om een grote verkeersopstopping te creëren die de politie moet verhinderen de dieven te kunnen achtervolgen. Om zelf wel mobiel te zijn, zullen de dieven in Mini Coopers vluchten, daarbij gebruikmakend van wegen, stoepen, galerijen, daken en zelfs het stadsriool.

De goudoverdracht vindt plaats in een weekeinde dat het Engelse voetbalelftal een interland tegen Italië speelt in de stad. De dieven verkleden zich daarom als Engelse supporters, terwijl er van veel Britse personages een anti-EU stemming uitgaat.[3], hetgeen bijdraagt aan de anti-autoritaire, pro-Britse sfeer.

De film eindigde in een cliffhanger. Een vervolg werd echter nooit gemaakt.

Rolverdeling[bewerken]

Externe link[bewerken]