The Kissing Bandit

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The Kissing Bandit
Regie Laslo Benedek
Producent Joe Pasternak
Scenario Isobel Lennart
Hoofdrollen Frank Sinatra
Kathryn Grayson
Muziek George Stoll
Montage Adrienne Fazan
Cinematografie Robert Surtees
Distributie Metro-Goldwyn-Mayer
Première Vlag van Verenigde Staten 18 november 1948
Genre Komedie / Musical / Western
Speelduur 100 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $3.291.000[1]
Opbrengst $1.381.000[1]
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The Kissing Bandit is een Amerikaanse musicalfilm in Technicolor uit 1948 onder regie van Laslo Benedek. De film, met in de hoofdrollen Frank Sinatra en Kathryn Grayson, werd destijds in de Verenigde Staten slecht ontvangen door de pers en het publiek en werd niet uitgebracht in Nederland en België.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De film speelt zich af in het Californië van 1830, toen het nog een kolonie was van Spanje. Chico runt een motel en is een voormalig bendeleider van een groep bandieten genaamd 'The Kissing Bandit'. Zijn zoon Ricardo is omwille zijn educatie verhuisd naar Boston, maar keert na het afronden van de universiteit terug naar Californië. Chico en zijn bendeleden zijn in de veronderstelling dat Ricardo ook bandiet wil worden en zijn teleurgesteld in zijn gebrek aan bandietwaardige bekwaamheden. Zijn vader moedigt hem aan om het leven als bandiet een kans te geven, maar zijn eerste overval verloopt miserabel. De bendeleden vinden uiteindelijk een geschikte rol voor hem; terwijl zij een overval plegen, leidt Ricardo jongedames af met zijn charmes.

Tijdens de overval van een koets van gouverneur Don Jose, merkt Ricardo de dochter van de gouverneur op, de beeldschone Teresa. Voor hem is het liefde op het eerste gezicht; hij is zo onder de indruk van haar verschijning, dat hij haar niet durft af te leiden met zijn goedkope praatjes. Teresa vat dit op als een afwijzing en is diep beledigd. Ricardo probeert haar op een later moment te bekoren, maar wordt weggejaagd door de beveiliging van Don Jose. Na verloop van tijd groeit hij steeds dichter naar Teresa toe; Chico wint ondertussen het hart van Isabella, de zus van de gouverneur.

Rolverdeling[bewerken]

Achtergrond[bewerken]

De film kende een langdurige productieperiode. In 1944 werd sopraan Marion Bell gecast in de vrouwelijke hoofdrol en werden Frank Morgan en Lina Romay bijrollen toegezegd; in 1945 werden John Carroll (acteur) en John Hodiak genoemd in grote rollen. In mei 1946 werden alle acteurs vervangen en werden Kathryn Grayson en Tony Martin aangekondigd als de hoofdrolspelers; Sinatra verving uiteindelijk Martin.[2] In januari 1947 werd bekendgemaakt dat Robert Z. Leonard de regie op zich zou nemen; hij werd vervangen door Benedek.[2]

Ondanks een ruim budget werd de film slecht bezocht en werd bekend als een van de grootste flops van Metro-Goldwyn-Mayer[2], alsmede de slechtste film die Frank Sinatra ooit heeft gemaakt (een oordeel waar de acteur het zelf ook mee eens was).[3] Volgens Grayson waren de acteurs er tijdens het maken van de film al bewust van de kwaliteit van de film.[3] Een release bleef uit in Nederland en België.