The Life Aquatic with Steve Zissou

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The Life Aquatic with Steve Zissou
Regie Wes Anderson
Producent Wes Anderson
Barry Mendel
Scott Rudin
Scenario Wes Anderson
Noah Baumbach
Hoofdrollen Bill Murray
Owen Wilson
Cate Blanchett
Anjelica Huston
Willem Dafoe
Jeff Goldblum
Muziek Mark Mothersbaugh
Montage David Moritz
Cinematografie Robert Yeoman
Distributie Touchstone Pictures
Première 25 december 2004
Genre Komedie
Speelduur 119 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 50.000.000,-
Opbrengst $ 24.006.726,-
Gewonnen prijzen 4
Overige nominaties 9
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The Life Aquatic with Steve Zissou is een Amerikaans filmkomedie uit 2004 onder regie van Wes Anderson. Hij werd hiervoor genomineerd voor de Gouden Beer op het Filmfestival van Berlijn 2005. Daarnaast werd de film genomineerd voor onder meer de Golden Satellite Awards voor beste filmkomedie, beste scenario en beste hoofdrolspeler (Bill Murray).

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De excentrieke diepzeeduiker en documentairemaker Steve Zissou heeft al jaren geen succes meer gehad. Als zijn goede vriend Esteban echter wordt opgegeten door een onbekende haaiensoort (waarnaar hij verwijst als "luipaardhaai") besluit hij om nogmaals op reis te gaan, om het beest te vangen en te doden. Op het moment dat Zissou wil afmeren komt hij een jongeman genaamd Ned (Wilson) tegen, die beweert zijn zoon te zijn. Zissou ontwikkeld al gauw een vriendschap met hem en Ned treed aan als volwaardig lid van de crew. Wegens gebrek aan budget stelen Zissou en zijn bemanning hun materiaal van concurrent Alistair Hennessey (Goldblum) en gaan op weg met hun schip de "Belafonte".

De bemanning van de Belafonte bestaat uit een crew van doorgewinterde zeelui, die al jarenlang met Zissou samenwerken, waaronder Klaus Daimler, Zissou's rechterhand. Ook gaat er een hoogzwangere reporter mee (Blanchett), waar Steve en Ned al gauw beiden verliefd worden.

Zissou's reis verloopt echter niet vlekkeloos. Op weg worden zijn secretaris en zijn kluis ontvoerd door piraten en de bemanning van de Belafonte besluit de achtervolging in te zetten. Het spoor wordt gevolgd naar een verlaten hotel op de fictieve "Ping-eilanden" en naast de secretaris wordt ook concurrent Hennessey vastgebonden aangetroffen, die de rest van de film met Zissou meereist.

Als de moed Zissou in de schoenen is gezonken pikt de apparatuur plotseling een signaal op en hij besluit samen met Ned poolshoogte te nemen. De helikopter waarin ze zitten blijkt echter slecht onderhouden en bij een dramatische wending van het lot komt Ned om bij een crash. Zissou's woede en verdriet kennen geen grenzen nu de haai hem twee dierbaren heeft gekost en met zijn complete crew duikt hij de diepte in om het beest te doden. Op het moment dat hij de haai in volle glorie ziet, vergaat hem echter zijn wraakzucht en hij laat de haai gaan.

In de laatste scène wint Zissou voor zijn gecompleteerde documentaire een gerenommeerde filmprijs die zijn carrière weer op de baan krijgt, maar hij geeft hier weinig om; zijn innerlijke rust is hem meer waard.

Rolverdeling[bewerken]

Personage Acteur
Steve Zissou Bill Murray
Ned Plimpton Owen Wilson
Jane Winslett-Richardson Cate Blanchett
Eleanor Zissou Anjelica Huston
Klaus Daimler Willem Dafoe
Bill Ubel Bud Cort
Alistair Hennessey Jeff Goldblum
Oseary Drakoulias Michael Gambon
Pelé dos Santos Seu Jorge
Vladimir Woladarsky Noah Taylor
Anne-Marie Sakowitz Robyn Cohen
Vikram Ray Waris Ahluwalia
Esteban du Plantier Seymour Cassel
Intern #1 Matthew Gray Gubler

Ontvangst[bewerken]

The Life Aquatic was een critische en commerciële flop. Na bescheiden successen als Rushmore en The Royal Tenenbaums betekende deze film samen met The Darjeeling Limited het dieptepunt van Anderson's carrière. Op Rotten Tomatoes behaalt de film momenteel een negatieve score van 56%. Op Imdb en Metacritic scoort de film overwegend positief met respectievelijk een 7,3 en een 6,2. Criticus en Pulitzer Prijs-genomineerde Matt Zoller Seitz noemde de film in zijn boek The Wes Anderson Collection echter vergelijkbaar met Jacques Tati's Playtime, Steven Spielberg's 1941 en Martin Scorsese's New York, New York; films waarvan de reputatie over de jaren verbeterde. En inderdaad heeft de film met de jaren een Cult (cultuur gekregen.

Trivia[bewerken]

  • Hoofdpersonage Steve Zissou is vaag gebaseerd op Jacques Cousteau. Zo hebben de uniformen van Zissous team een grote gelijkenis met die van Cousteau. Verder wordt Zissou ook veel vergeleken met kapitein Ahab uit Moby Dick; in tegenstelling tot Ahab, gaat Zissou niet aan zijn wraakzucht ten onder.
  • De film bevat diverse trucagebeelden. Zo is er voor de zeedieren gebruikgemaakt van stop-motion-animatie, wat de film een extra vleug surrealisme geeft.
  • Volgens de effectenafdeling van de film, is de pop die gebruikt is voor de luipaardhaai met ruim drie meter één van de grootste stop-motionpoppen aller tijden.
  • Anderson wilde voor de kostuums dezelfde stof gebruiken, als de pakken in de originele Star Trek-serie, polyester bleek tijdens het filmen echter geen handige stof.
  • Ned's dood werd gebasseerd op de dood van één van de zoons van Cousteau, die op een soortgelijke manier om het leven kwam.

Filmmuziek[bewerken]

Track Liedje Artiest
1. Shark Attack Theme Sven Libaek
2. Loquasto International Film Festival Mark Mothersbaugh
3. Life on Mars? David Bowie
4. Starman Seu Jorge (naar David Bowie)
5. Let Me tell You About My Boat Mark Mothersbaugh
6. Rebel Rebel Seu Jorge (naar David Bowie)
7. Zissou Society Blue Star Cadets/Ned's Theme take 1 Mark Mothersbaugh
8. Gut Feeling Devo
9. Open Sea Theme Sven Libaek
10. Rock 'N Roll Suicide Seu Jorge (naar David Bowie)
11. Here's to you Joan Baez
12. We Call them Pirates Out Here Mark Mothersbaugh
13. Search and Destroy Iggy and the Stooges
14. La Nina de Puerta Oscura Mark Mothersbaugh
15. Life on Mars? Seu Jorge (naar David Bowie)
16. Ping Island/Lightning Strike Rescue Op. Mark Mothersbaugh
17. Five Years Seu Jorge (naar David Bowie)
18. 30 Century Man Scott Walker
19. The Way I feel inside The Zombies
20. Queen Bitch David Bowie (naar David Bowie)

Externe links[bewerken]