The Piano
| The Piano | ||||
|---|---|---|---|---|
| (Filmposter op en.wikipedia.org) | ||||
| Regie | Jane Campion | |||
| Producent | Jan Chapman | |||
| Scenario | Jane Campion | |||
| Gebaseerd op | geen | |||
| Hoofdrollen | Holly Hunter Harvey Keitel Sam Neill Anna Paquin Kerry Walker Genevieve Lemon | |||
| Muziek | Michael Nyman | |||
| Montage | Veronika Jenet | |||
| Cinematografie | Stuart Dryburgh | |||
| Productiebedrijf | Jan Chapman Productions CiBy 2000 | |||
| Distributie |  Bac Films Miramax Films Entertainment FilmDistributors | |||
| Première | 15 mei 1993 (Cannes) 22 juli 1993 | |||
| Genre | drama / romantiek | |||
| Speelduur | 117 minuten | |||
| Taal | Engels Gebarentaal Maori | |||
| Land van herkomst |  Nieuw-Zeeland Australië Frankrijk | |||
| Budget | US$ 7 miljoen | |||
| Opbrengst | US$ 140 miljoen | |||
| Gewonnen prijzen | 59 | |||
| Overige nominaties | 41 | |||
| Officiële website | ||||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| MovieMeter-profiel | ||||
| (mul) TMDb-profiel | ||||
| (en) AllMovie-profiel | ||||
| ||||
The Piano is een Nieuw-Zeelands-Australisch-Franse film uit 1993, geregisseerd door Jane Campion. Met deze film was ze de eerste vrouw die een Gouden Palm won op het filmfestival van Cannes. De hoofdrollen worden vertolkt door Holly Hunter, Harvey Keitel, Sam Neill, Anna Paquin en Kerry Walker.
Verhaal
[bewerken | brontekst bewerken]De film speelt in het recent gekoloniseerde Nieuw-Zeeland van de 19e eeuw. De Schotse pianiste Ada McGrath (Holly Hunter), wordt door haar vader verkocht aan de Nieuw-Zeelandse grensbewoner Alisdair Stewart (Sam Neill) om te trouwen. Ze reist met haar jonge dochter Flora (Anna Paquin) naar het afgelegen eiland, maar nadat haar nieuwe echtgenoot haar piano ruilt met zijn vriend George Baines (Harvey Keitel), is Ada woedend en besluit ze haar geliefde instrument terug te krijgen via een deal met de nieuwe eigenaar.
Rolverdeling
[bewerken | brontekst bewerken]| Acteur | Personage |
|---|---|
| Holly Hunter | Ada McGrath |
| Harvey Keitel | George Baines |
| Sam Neill | Alisdair Stewart |
| Anna Paquin | Flora McGrath |
Productie
[bewerken | brontekst bewerken]Het casten van de rol van Ada was een moeilijk proces. Sigourney Weaver was Jane Campions eerste keus, maar ze was niet geïnteresseerd. Jennifer Jason Leigh werd ook overwogen, maar had andere verplichtingen. Isabelle Huppert had gesprekken met Campion, en zei later dat ze er spijt van had dat ze niet voor de rol had gevochten zoals Holly Hunter deed.
De film werd deels opgenomen op het strand van Karekare en Piha in het noorden van Nieuw-Zeeland.[1]
Muziek
[bewerken | brontekst bewerken]
Zie The Piano (soundtrack) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.Voor deze film componeerde Michael Nyman de muziek, die hij zich voorstelde zoals die zou kunnen zijn geïmproviseerd in de 19e eeuw. Holly Hunter speelde zelf een groot gedeelte van de muziek.
Release en ontvangst
[bewerken | brontekst bewerken]The Piano ging op 15 mei 1993 in première in de competitie van het Filmfestival van Cannes en won de Gouden Palm. Campion was de eerste vrouwelijke regisseur die deze eer te beurt viel. Holly Hunter won tevens de prijs voor beste actrice op het festival.[2] De film kreeg overwegend positieve kritieken van de filmcritici, met een score van 90% op Rotten Tomatoes, gebaseerd op 73 beoordelingen.[3]
De film werd onder andere voor acht Academy Awards genomineerd, en won uiteindelijk die voor "beste actrice" (Hunter), "beste originele scenario" (Campion) en "beste vrouwelijke bijrol" (Paquin).[4]
In een enquête uit 2019 van de BBC werden 368 filmexperts uit 84 landen gevraagd om de "100 beste films geregisseerd door vrouwelijke regisseurs" te kiezen en The Piano werd uitgeroepen tot de beste film.[5]
Prijzen en nominaties
[bewerken | brontekst bewerken]De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
|---|---|---|---|---|
| 1994 | Oscars (Academy Awards | Beste film | Genomineerd | |
| Beste regisseur | Jane Campion | Genomineerd | ||
| Beste vrouwelijke hoofdrol | Holly Hunter | Gewonnen | ||
| Beste vrouwelijke bijrol | Anna Paquin | Gewonnen | ||
| Beste originele scenario | Jane Campion | Gewonnen | ||
| Beste camerawerk | Stuart Dryburgh | Genomineerd | ||
| Beste montage | Veronika Jenet | Genomineerd | ||
| Beste kostuumontwerp | Janet Patterson | Genomineerd | ||
| Golden Globe Awards | Beste dramafilm | Genomineerd | ||
| Beste regisseur | Jane Campion | Genomineerd | ||
| Beste actrice in een dramafilm | Holly Hunter | Gewonnen | ||
| Beste vrouwelijke bijrol | Anna Paquin | Genomineerd | ||
| Beste script | Jane Campion | Genomineerd | ||
| Beste filmmuziek | Michael Nyman | Genomineerd | ||
| César | Beste buitenlandse film | Gewonnen | ||
| 1993 | Filmfestival van Cannes | Gouden Palm | Jane Campion | Gewonnen |
| Beste actrice | Holly Hunter | Gewonnen | ||
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- (en)
The Piano in de Internet Movie Database - (nl) The Piano op MovieMeter
- (mul) The Piano in The Movie Database
- (en) The Piano in de database van AllMovie
- ↑ (en) The Piano, Movie-locations, geraadpleegd op 24 augustus 2025
- ↑ (en) ‘Piano,’ ‘Farewell’ Cannes duex, Variety, 25 mei 1993, geraadpleegd op 24 augustus 2025
- ↑ (en) The Piano op Rotten Tomatoes, geraadpleegd op 24 augustus 2025
- ↑ (en) Anna Paquin: Did she really deserve an Oscar?, Entertainment Weekly, 24 december 2008, geraadpleegd op 24 augustus 2025
- ↑ (en) The 100 greatest films directed by women, BBC, 26 november 2019, geraadpleegd op 24 augustus 2025
· 
· 