The Syndicate of Sound

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
The Syndicate of Sound
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1965 tot 1970, 1990 tot heden
Oorsprong Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten, San Jose
Genre(s) Garagerock, psychedelische rock
(en) Allmusic-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

The Syndicate of Sound was een Amerikaanse garagerockband.

Bezetting[bewerken | brontekst bewerken]

  • Don Baskin (zang, gitaar)
  • Bob Gonzalez (basgitaar)
  • John Duckworth (drums)
  • Jim Sawyers (gitaar)
  • Larry Ray (leadgitaar)
  • John Sharkey (keyboards)
  • Carl Scott (drums)
  • Ned Torney

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

De formatie werd opgericht in 1964, toen Don Baskin en Bob Gonzalez, beiden oorspronkelijk van de formatie Lenny Lee & the Nightmen, zich verenigden met de plaatselijke band The Pharaohs. De daaruit voorvloeiende band The Syndicate of Sound, bestond met Baskin en Gonzalez, verder uit John Sharkey, Larry Ray en John Duckworth. In de beginfase van het bestaan van de band, werd de band beïnvloed door R&B-muziek, specifiek de vroege muzikale stijlen van The Rolling Stones en The Beatles. Nadat de band een Battle of the Bands had gewonnen tegen 100 andere deelnemende bands, verwierf The Syndicate of Sound een contract bij Del-Fi Records. De band publiceerde de single Prepare For Love, die plaatselijke speeltijd kreeg, maar uiteindelijk tekort schoot om van invloed te kunnen zijn. Ook al was de song niet succesvol, de sound van de band was gevestigd.

Baskin, Gonzalez en Sharkey gingen verder met het schrijven van nieuw materiaal en kwamen met Little Girl / You voor Hush Records in San Francisco in januari 1966. Little Girl werd een landelijke hit, nadat het radiostation KLIV uit San Jose het begreep. Van daaruit trok het de aandacht van Bill Gavins en werd daarna uitgevoerd door Bell Records in New York. Bell Records publiceerde de song landelijk en bood de band een contract aan voor een album. Door Larry Ray te vervangen door leadgitarist Jim Sawyers, werd de lp geschreven en opgenomen in amper drie weken. Daarna begonnen ze aan een landelijke tour met andere acts, waaronder Paul Revere & the Raiders, The Young Rascals en The Yardbirds. Little Girl bereikte een 8e plaats in de Billboard Hot 100 in juli 1966 en een 5e plaats in Cashbox. Het daaropvolgende Rumors kwam ook in de Hot 100 op een 55e plaats in oktober 1966.

In een poging hun succes te continueren, publiceerde de band twee verdere singles Keep it Up en Mary, maar geen van beide bereikte de charts. Op dit moment werd John Duckworth opgeroepen voor de United States Army voor de Vietnamoorlog en werd vervangen door Carl Scott. John Sharkey had de band al verlaten nadat Mary was gepubliceerd. Een andere single Brown Paper Bag bereikte de 73e plaats in de Hot 100 in april 1970. Vervolgens deden Baskin en Gonzalez een mislukte poging om een ander album op te nemen voor Capitol Records in 1970. Kort daarna werd de band ontbonden.

In 1990 hervormden Baskin, Gonzalez en Duckworth de band met Jim Sawyers, die bij tijd en wijle speelde. Ze namen een niet-geplaatste single op in 1995, een cover van de Kinks-compositie Who Will be the Next in Line?. In 2005 maakte Larry Ray zijn comeback bij de band.

In 2006 werd The Syndicate of Sound opgenomen in de San Jose Rocks Hall of Fame.

Little Girl werd later opgenomen door andere artiesten, waaronder Dwight Yoakam en de Britse pseudopunk-band The Banned, een afsplitsing van de progrock-band Gryphon, die de UK-charts bereikte in 1977. De Amerikaanse punkband The Dead Boys voegde een live-versie toe aan hun debuutalbum Young, Loud and Snotty (1977). Hey Little Girl werd als Hey Little Boy door de Australische band Divinyls in 1988 op hun album Temperamental gecoverd. R.E.M. speelde de song als deel van hun vroege live sets. De San Francisco Bay Area band CHOC'D coverde de songs ook in hun live sets, met Sexy Rexy als zanger.

De song Little Girl werd ook erkend door het Rock and Roll Hall of Fame-museum in Cleveland vanaf de openingsdag.

Discografie[bewerken | brontekst bewerken]

Singles[bewerken | brontekst bewerken]

Hush Records, Bell Records

  • 1966: Little Girl / You

Bell Records

  • 1966: Rumors / The Upper Hand
  • 1967: Keep It Up / Good Time Music
  • 1967: That Kind Of Man / Mary

Buddah Records

  • 1970: Brown Paper Bag / Reverb Beat
  • 1970: Mexico / First To Love You

Sundazed Music

  • 1995: Who'll Be The Next In Line? / The Spider & The Fly

Album[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1966: Little Girl (Bell)

Radio 2 Top 2000[bewerken | brontekst bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000[noot 1]
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16 '17 '18 '19 '20
Little Girl 1761 1335 - 1571 - 1668 - - - - - - - - - - - - - - - -
  1. Een getal geeft de plaats aan; een '*' dat het nummer niet genoteerd kon zijn, omdat het nog niet was uitgekomen, een '-' dat het nummer niet genoteerd was en een '?' betekent dat de notering nog niet verwerkt is. Een vetgedrukt getal geeft aan dat dit de hoogste notering betreft.