Ultima Thule (planetoïde)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
(486958) 2014 MU69
Foto van (486958) 2014 MU69 genomen door New Horizons op 1 januari 2019
Foto van (486958) 2014 MU69 genomen door New Horizons op 1 januari 2019
Baankarakteristieken
Baantype transneptunisch object
Halve grote as 44,629618 AE
Periheliumafstand 42,377333 AE
Apheliumafstand 46,881905 AE
Periode 298,16 jaar
Glooiingshoek 2,450°
Excentriciteit 0,050466
Geschiedenis
Ontdekker Ruimtetelescoop Hubble (2014)
Portaal  Portaalicoon   Astronomie
Composietfoto van de 2014 MU69-ontdekking. De vijf foto's werden met 10 minuten interval genomen.
Traject van New Horizons kruisend met de baan van 2014 MU69

Ultima Thule of (486958) 2014 MU69 is een transneptunisch object op de Kuiperbelt. Het werd op 26 juni 2014 ontdekt aan de hand van beelden van de Hubble-ruimtetelescoop.

Op 1 januari 2019 is de ruimtesonde New Horizons langs 2014 MU69 gevlogen, nadat deze in 2015 langs haar hoofddoel Pluto vloog.[1]

Uit een foto van zeer lage resolutie die New Horizons een dag voor de scheervlucht doorstuurde bleek dat Ultima Thule een diameter van ongeveer 15 km heeft en zo’n 35 kilometer lang is. Tot gedetailleerdere foto’s van New Horizons binnen kwamen was het de vraag welke vorm Ultima Thule zou hebben. Dit kon zijn:

  • een langwerpig object met twee verdikkingen aan de uiteinden
  • een tweetal objecten die op elkaar gebotst zijn en aanelkaar zitten
  • een tweetal objecten dat om elkaar draait en elkaar net niet raken.

Het bleek op 2 januari 2019, dat het om twee samengevoegde objecten ging. Het object heeft een grote romp – die vanaf nu wordt aangeduid als Ultima – en een wat kleiner hoofd – dat vanaf nu wordt aangeduid als Thule. De vergelijking met een sneeuwpop werd gemaakt[2]. Ultima Thule is rood gekleurd en de “hals” is opvallend licht gekleurd. Ook werd de lengte nauwkeuriger vastgesteld op 33 kilometer.

Externe link[bewerken]