New Horizons

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Artiestenimpressie van de sonde

New Horizons is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. De NASA lanceerde deze onbemande missie met een Atlas 5-raket. De lancering vond plaats op 19 januari 2006. Dit was twee dagen later dan gepland, door het slechte weer op 17 januari en door een technisch defect op 18 januari.

Eind februari 2007 werd de planeet Jupiter gepasseerd, waarbij de sonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008, passeerde New Horizons de omloopbaan van Saturnus en 18 maart 2011 de baan van Uranus. Op 12 februari 2013 had het ruimteschip een snelheid van 15,58 km/s; oftewel ongeveer 3,284 AE per jaar, en bevond zich 25,49 AE van de zon, ongeveer halfweg de baan van Uranus en Neptunus. De sonde bevond zich toen op een afstand van 7,04 AE tot Pluto.[1] Een radiobericht vanaf het ruimteschip doet er van daar af ongeveer 2 uur en 40 minuten over om de aarde te bereiken, en een bericht met reactie duurt dus minstens 5 uur en 20 minuten.

Tussen 3 en 27 januari 2012 haalde de vluchtleiding de sonde tijdelijk "uit winterslaap" om de instrumenten te testen. [2]

17 januari 2014 werd het opnieuw kortstondig uit de winterslaap gehaald. 27 mei 2014 was de afstand tot de zon 29,46 AE; tot de aarde 28,66 AE, de afstand tot Pluto was 3,29 AE. Een radiobericht met antwoord deed er 7 uur 56 minuten over; de snelheid ten opzichte van de zon was 14,34 km/s.

Op 14 juli 2015 zal het ruimteschip arriveren bij Pluto en zijn manen Charon, Nix, Hydra, Kerberos en Styx.

Doelstellingen[bewerken]

De New Horizons zal het uitzicht, de samenstelling en de atmosfeer van de dwergplaneet Pluto met zijn manen en andere Kuipergordelobjecten (waar Pluto en zijn manen deel van uitmaken) onderzoeken. Dit laatste zal na een ontmoeting met en onderzoek van Pluto plaatsvinden. Hiertoe gebeurt onderzoek in de zichtbare golflengte voor het uitzicht, in het infrarode spectrum voor de oppervlaktesamenstelling, en in het ultraviolette spectrum voor de samenstelling van de atmosfeer. De deeltjes die de atmosfeer verlaten zullen bestudeerd worden en tevens het effect van de zonnewind op de atmosfeer.

Na passage van Pluto (en aanvullende financiering voor een verlengde missie) gaat New Horizons op weg naar objecten in de Kuipergordel. Met behulp van de Hubble maakten onderzoekers in de zomer van 2014 in anderhalve maand tijd een voorlopige selectie van vijf interessante objecten. Aanvullende waarnemingen in oktober 2014 beperkten de keuze verder tot twee mogelijke doelen. De sonde heeft een beperkte hoeveelheid manoeuvreerbrandstof. Het ene object, 2014 MT69, heeft een diameter van 60 km en is relatief klein en duister. Een passage met dit object kan geschieden met relatief laag brandstofverbruik. Het andere object, 2014 MT70, heeft een grotere helderheid bij een diameter van 76 km en is vanuit wetenschappelijk oogpunt interessanter maar doet een groter beroep op de brandstofvoorraad. Bijkomende aandachtspunten voor 2014 MT69 zijn de positie van de zon ten tijde van aankomst en de geringe helderheid. De kans bestaat dat men hierdoor tijdens de laatste naderingsfase alsnog veel brandstof verbruikt tijdens koerscorrecties. Een beslissing welk object wordt bezocht staat gepland voor augustus 2015, waarvoor New Horizons omstreeks oktober 2015 een baanwijziging moet doorvoeren. Een eventuele ontmoeting met 2014 MT69 zal pas plaatsvinden rond Nieuwjaarsdag 2019. Andere objecten uit de Kuipergordel zal New Horizons vanaf grote afstand onderzoeken. [3]

Tijdsplanning[bewerken]

Lancering

New Horizons moest Pluto volgens de projectleiding zo snel mogelijk bezoeken, omdat Pluto een sterk elliptische baan om de zon beschrijft en sinds 1989 steeds verder van de zon (en dus ook van de aarde) verwijderd raakt. De omlooptijd rond de zon bedraagt 247,7 jaar; een volgende gelegenheid laat volgens de projectleiding lang op zich wachten: rond 2120 zal Pluto het aphelion van zijn baan bereiken en pas rond 2230 bevindt de planeet zich weer zo dichtbij als ten tijde van de lancering. Nadelen van een grote afstand zijn:

  • De atmosfeer van Pluto kan te koud worden en bevriezen. Dit kan gebeuren tussen 2015 en 2020. Nu heeft men nog een kans de atmosfeer te onderzoeken.
  • Er valt minder licht op Pluto, waardoor het moeilijker is om Pluto optisch in kaart te brengen.

Verloop[bewerken]

Reeds een jaar voordat Pluto bereikt wordt, zullen de camera's beelden doorsturen van Pluto en zijn manen. Drie maanden voor de aankomst zullen de camera's op een afstand van 105 miljoen km de eerste kaarten kunnen samenstellen en spectrummetingen uitvoeren. Als door het verwijderen van Pluto van de zon de atmosfeer bevriest, dan zal een seizoensverandering op Pluto gevolgd kunnen worden. De laatste 12 dagen voor het bereiken van Pluto (twee Pluto-dagen, dus twee omwentelingen van Pluto), zullen spectrummetingen uitgevoerd worden, waardoor veranderingen tijdens een Pluto-dag kunnen bestudeerd worden over een gebied van 48 kilometer. Tijdens het passeren van Pluto zal de ultraviolette emissie van Pluto's atmosfeer gemeten worden. Er zullen kaarten gemaakt worden in groen, blauw, rood en een golflengte die specifiek is voor bevroren methaan op de oppervlakte. De sonde zal Pluto naderen tot op 9600 km en Charon tot op 27 000 km. De beste foto's van Pluto zullen een resolutie hebben van 60 meter.

Nadat de sonde Pluto en zijn manen gepasseerd heeft, wordt besloten welke andere Kuipergordelobjecten onderzocht kunnen worden.

Op 6 december 2014 ontwaakte de sonde op instructie van NASA uit zijn winterslaap en schakelde van "hibernation" naar "active" modus. Het bevestigingssignaal van New Horizons deed er 4 uur en 26 minuten over om de aarde te bereiken. De instructies om te ontwaken waren al voorgeprogrammeerd in de boordcomputer in augustus 2014. Het opstarten nam anderhalf uur in beslag. Na enige weken testen, begon de daadwerkelijke missie op 15 januari 2015. Toen startte de sonde de waarnemingen van Pluto. Naar verwachting zal New Horizons op 14 juli 2015 de planeet passeren; medio mei zal de kwaliteit van de opnames die van Hubble overtreffen. [4]

Het instrument LORRI (Long-Range Reconnaissance Imager) observeert vanaf half januari voortdurend Pluto en zijn manen. Door de gemaakte opnamen krijgt de vluchtleiding een beter inzicht, hoever de sonde nog van Pluto verwijderd is. De afstand tot Pluto bedroeg medio januari nog 220 miljoen km. Daarnaast dienen deze als basis voor de noodzakelijke koerscorrecties. Zowel de planeet als zijn manen waren begin 2015 slechts als heldere stippen op de foto's zichtbaar, maar helpen de exacte positie van de planeet te bepalen. De timing speelt een cruciale rol in het richten van het vaartuig en instrumenten tijdens passage. [5] Op 8 maart 2015 verzond de vluchtleiding, mede naar aanleiding van de ontvangen opnamen, instructies voor een koerscorrectie. De sonde voerde deze op 10 maart uit. De snelheid van ongeveer 14,5 km/sec werd met 1,14 m/sec verlaagd. Reden hiervoor waren de bijgestelde baanberekeningen van Pluto en Charon. Deze manoeuvre nam 93 seconden in beslag. Als gevolg van de correctie komt New Horizons 14 minuten en 30 seconden later bij Pluto aan. [6]

New Horizons in de cleanroom

Energievoorziening[bewerken]

Omdat zonnepanelen op grote afstanden van de zon niet bruikbaar zijn maakt New Horizons gebruik van een thermo-elektrische radio-isotopengenerator (RTG), waarbij hitte als gevolg van verval van plutonium(IV)oxide via het Seebeck-effect in elektriciteit wordt omgezet. De generator is speciaal ontworpen om eventuele ongelukken bij de lancering zonder radioactieve lekken te kunnen doorstaan.[7] Door NASA uitgevoerde studies tonen aan dat bij een dergelijk ongeluk de gezondheidsgevolgen minimaal zouden zijn.

Foto door New Horizons die een ±290 km grote aspluim van een vulkaanuitbarsting op Io toont, genomen tijdens de passage van Jupiter in 2007

Feiten[bewerken]

  • New Horizons is de sonde met de hoogste lanceersnelheid van een sonde ooit: 16,26 km/s t.o.v. de aarde en, door toevoeging van de invloed van de draaiing van de aarde, een totale lanceersnelheid van bijna 45 km/s.[8] De snelheid van New Horizons was tot aan Jupiter ongeveer 57 600 kilometer per uur en hierna ongeveer 75 200 kilometer per uur.
  • Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh.
  • New Horizons is in staat gegevens te versturen met een snelheid van 38 000 bits per seconde. Eenmaal bij Pluto is dit, vanwege de extreme afstand, 600 à 1200 bits per seconde.
  • Het brein van de New Horizons is een Mongoose-V-processor die op 12 MHz draait.
  • New Horizons heeft twee solid-state harde schijven van elk 8 Gb (een primaire en een backup).
  • Het duurt negen maanden om de complete gegevensset die New Horizons heeft verzameld te downloaden naar de Aarde.
  • New Horizons heeft $700 miljoen gekost en weegt 385 kg.
  • De aanwezige ± 11 kilo plutoniumdioxide levert 228 watt elektriciteit en thermische energie op tijdens het rendez-vous met Pluto.

Externe link[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. New Horizons Web Site 1. JHU/APL (May 28, 2011) Geraadpleegd op 12 februari 2013
  2. [1]
  3. After Pluto, Where Will NASA's New Horizons Go? op io9.com, 22 maart 2015, geraadpleegd 26 maart 2015
  4. Headlines New Horizons, 6 december 2014 geraadpleegd 9 december 2014
  5. New Horizons Begins First Stages of Pluto Encounter, 15 januari 2015, geraadpleegd 19 januari 2015
  6. With Trajectory Correction, NASA’s New Horizons Homes in on Pluto op pluto.jhuapl.edu, 10 maart 2015, geraadpleegd 18 maart 2015
  7. http://pluto.jhuapl.edu/common/content/pdfs/NHRTG_FS_100804.pdf
  8. http://blogs.scientificamerican.com/life-unbounded/2013/02/25/the-fastest-spacecraft-ever/