Van Bronkhorst

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Familiewapen van Van Bronkhorst

Van Bronkhorst is een Nederlandse familie waarvan leden sinds 1849 tot de Nederlandse adel behoren; als adellijk geslacht stierf de familie in 1923 uit.

Geschiedenis[bewerken | bron bewerken]

De stamreeks begint met Hendrik van Bronkhorst, kapitein-geweldige van de Raad van State die in 1723 overleed.

Een directe nakomeling, Gosso Bernardus (1778-1860), werd bij Koninklijk Besluit (KB) van 4 augustus 1849 verheven in de Nederlandse adel.[1]

Enkele telgen[bewerken | bron bewerken]

jhr. Gosso Bernardus van Bronkhorst (1778-1860), luitenant-kolonel titulair, ridder in de Militaire Willems-Orde

  • jhr. Ludolph van Bronkhorst (1813-1885), kolonel titulair, particulier secretaris van prins Willem, hofmaarschalk, intendant van Het Loo
    • jkvr. Sophie Frederique Mathilde van Bronkhorst (1841-1916); trouwde in 1864 met Alexander baron Schimmelpenninck van der Oye, heer van de beide Pollen en Nyenbeek (1839-1918), administrateur kroondomein, Commissaris des Konings, lid Tweede Kamer, voorzitter van de Hoge Raad van Adel
    • jkvr. Suzanna Elisabeth Christina van Bronkhorst (1844-1923), laatste telg van het adellijke geslacht van Bronkhorst; trouwde in 1872 met jhr. Henri François Maria Elisa Sandberg (1848-1919), administrateur kroondomein, intendant van Het Loo
      • jhr. mr. Ludo van Bronkhorst Sandberg (1874-1940), lid Raad van State, verkreeg bij KB van 23 juli 1884 naamswijziging van Sandberg tot Van Bronkhorst Sandberg; aangezien hij uit zijn huwelijk geen kinderen had, verviel hiermee ook deze geslachtsnaam.