Verstening (bouwkunde)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Onder verstening in de bouwhistorie wordt verstaan dat brandbare bouwmaterialen als hout, riet en stro van bouwwerken als huizen werden vervangen door steen (baksteen of natuursteen). Met name vanaf de Late middeleeuwen gebeurde dit onder andere in Nederlandse steden om de kans op stadsbranden terug te dringen. In veel steden gold vanaf de zestiende of zeventiende eeuw een verbod op houtskeletbouw. Daarbij kon verstening plaatsvinden doordat bewoners door toegenomen welvaart hun huis in steen bouwden in plaats van met vergankelijkere materialen als hout en riet. Het vervangen van de houten materialen zoals in bruggen door een constructie van duurzamer steen, wordt ook wel verstening genoemd.

In bredere zin wordt de term tevens gehanteerd bij het qua ruimtelijke ordening verdwijnen van groen in reeds bebouwd gebied en het meer en meer bebouwd raken van natuur en landschap.

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

Het spreekwoord "Onder de pannen zijn" heeft rechtstreeks met deze verstening te maken, namelijk als een rieten dak werd vervangen door een met pannen gedekt dak.