Visnet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kotter met netten
Palingfuik
Nettenbreierij en -winkel in de Franse stad Bordeaux

Een visnet is een constructie van touwwerk, in de visserij gebruikt om vis mee te vangen. Het basismateriaal is touw, dat tot een netwerk van een bepaalde maaswijdte is geknoopt. Dit basismateriaal, ook wel gaal genoemd, wordt tegenwoordig veelal machinaal vervaardigd uit nylontouw. De grootte van de mazen en de dikte van het gebruikte touw kan sterk variëren, van enige millimeters tot vele meters. Dit hangt af van de te vangen vissoorten, het type visnet et cetera.

Er zijn veel verschillende soorten netten, afhankelijk van de doelsoort, de beschikbare hulpmiddelen (wel of geen boot?) en de voorkeuren van de visser.

Er worden twee hoofdgroepen onderscheiden: staande netten (passief) en sleepnetten (actief).

Staande netten staan passief opgesteld in het water. Een bekend voorbeeld is de haringvleet, die als een groot gordijn in zee staat. De vissen zwemmen zich met hun kieuwdeksels vast in de mazen van het net, of ze komen in een fuikconstructie terecht, aangelokt door lokaas.

Sleepnetten worden actief voortbewogen door het water, doordat eraan getrokken wordt. In het simpelste geval door vissers, die op het strand staan: de strandzegen. Maar meestal door één of meer vissersboten, die door zeilen of motor worden voortgestuwd. Zo'n net heeft vaak de vorm van een trechter. De vis wordt opgeschept door het bewegende net.

Het vervaardigen van nieuw netwerk wordt breien genoemd. Het repareren van schade aan bestaand netwerk wordt boeten genoemd.

Het totaal aan visnetten en bijbehorende tuigage wordt ook wel viswant genoemd.

Trivia[bewerken]

  • Een vlak gedeelte in een duin, waar vroeger visnetten werden uitgespreid, gedroogd en geboet (gerepareerd), heet een wantveld.