Voetangel
Een voetangel, tegenwoordig vaak kraaienpoot genoemd, is een wapen met vier of meer punten waarvan er altijd een naar boven staat. Als de punten met lijnen worden verbonden ontstaat een regelmatig viervlak. Kraaienpoot komt van de gelijkenis van het wapen met een vogelpoot.
Een voetangel is oorspronkelijk bedoeld om de opmars van vijandelijke infanterie of cavalerie, zij het paarden, olifanten of kamelen, te vertragen door een wond in de voet of poot toe te brengen. De voetangel wordt voor het eerst beschreven door Romeinse historici. Zo zou volgens Quintus Curtius in zijn Historiae Alexandri Magni, boek IV.13.36, de voetangel, door de Romeinen tribulus of murex ferreus genoemd, al in de Slag bij Gaugamela in 331 v.Chr. door Alexander de Grote zijn gebruikt. De latere schrijver Vegetius geeft in zijn De Re Militari (boek 3.XXIV) voorschriften over het gebruik van de voetangel.
De kraaienpoot wordt tegenwoordig vooral gebruikt als wapen tegen voertuigen, tegen voertuigen waar wapens of smokkelwaar in zitten. Er worden daarvoor tegelijk veel over de weg uitgestrooid, zodat wanneer een voertuig er overheen rijdt de scherpe punten de banden lek steken en een voertuig staande kan worden gehouden. De politie gebruikt hiervoor meer spijkermatten, omdat die na het gebruik eenvoudiger kunnen worden weggehaald.
