Voyage of the Damned

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Voyage of the Damned
Reis der verdoemden
Regie Stuart Rosenberg
Producent Robert Fryer
Scenario David Butler
Steve Shagan
Hoofdrollen Faye Dunaway
Max Von Sydow
Oskar Werner
Malcolm McDowell
Orson Welles
James Mason
Ben Gazzara
Muziek Lalo Schifrin
Cinematografie Billy Williams
Distributie AVCO Embassy Pictures
Première 22 december 1976
Genre Oorlog
Speelduur 155 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Voyage of the Damned is een Britse dramafilm uit 1976 over de waargebeurde lotgevallen van 937 joodse vluchtelingen uit Nazi-Duitsland aan boord van de oceaanstomer St. Louis in 1939. De film, met een internationale sterrenbezetting werd geregisseerd door Stuart Rosenberg en geproduceerd door ITC Entertainment van Sir Lew Grade. Het scenario was gebaseerd op het boek met dezelfde titel uit 1974, geschreven door Gordon Thomas en Max Morgan-Witts.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

In mei 1939 vertrekt het Duitse schip St. Louis uit Hamburg met aan boord 937 joden die het antisemitische Nazi-Duitsland ontvluchten. De Duitsers hebben dit als een propagandastunt mogelijk gemaakt, wel wetend dat ze nergens terecht kunnen. Het schip vaart naar Cuba. Maar de Cubaanse regering weigert hen de toegang. Ook de regering van de Verenigde Staten laat hen niet toe. President Franklin D. Roosevelt beroept zich op de immigratiewet van 1924, die slechts een bepaalde hoeveelheid inwijkelingen toelaat. Als tenslotte ook Canada hen de toegang weigert, keren ze noodgedwongen terug naar Europa. Ze kunnen na een maand op zee aanmeren in Antwerpen nadat België, Nederland, Frankrijk en Groot-Brittannië verklaard hebben elk een deel van de vluchtelingen te zullen opvangen. Velen van hen zullen later opnieuw in handen van de nazi's vallen en in de concentratiekampen omkomen.

Rolverdeling[bewerken]

Nominaties en onderscheidingen[bewerken]

De film werd genomineerd voor drie Oscars: die van beste muziek, beste bewerkt scenario en beste vrouwelijke bijrol voor Lee Grant.

Hij werd ook genomineerd voor zes Golden Globe Awards. Katharine Ross won in de categorie "beste vrouwelijke bijrol". De andere nominaties waren voor "beste dramafilm", "beste mannelijke bijrol" (Oskar Werner), "beste vrouwelijke bijrol" (Lee Grant); "beste filmmuziek" en "beste filmscenario".