Vrede van Amasya

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Suleimans verovering in het Ottomaans-Safavidische oorlog verschafte hem toegang tot de Perzische Golf

De Vrede van Amasya (Perzisch: پیمان آماسیه) was een verdrag van 1555 tussen Sjah Tahmasp van Safavidisch Perzië en Sultan Suleiman de Grote van het Ottomaanse Rijk in de stad Amasya, na de Ottomaans-Safavidische oorlog van 1532-1555. Het verdrag bepaalde de grens tussen Perzië en de Ottomaanse Rijk en werd gevolgd door twintig jaar vrede tussen de twee. Door dit verdrag werd Armenië gelijk verdeeld tussen de twee; het Ottomaanse Rijk kreeg het grootste deel van Irak met inbegrip van Bagdad wat hen toegang verschafte tot de Perzische Golf. In Georgië gebeurde hetzelfde waarbij Kartli, Kacheti en Oost-Samtsche aan Perzië toevielen en de overige Georgische gebieden aan de Ottomanen.