Westerngitaar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Westerngitaar Martin HD28

De westerngitaar of steelstringgitaar is een akoestische gitaar met stalen snaren, niet te verwarren met de lapsteelgitaar. Evenals de Spaanse gitaar heeft de steelstringgitaar 6 snaren. Een andere veel gebruikte benaming is flattopgitaar. Als het instrument aangeduid wordt met akoestische gitaar wordt dat meestal bedoeld in tegenstelling tot de elektrische gitaar.

De steelstringgitaar heeft doorgaans een vlak bovenblad (in de V.S. wordt zij ook wel flattop genoemd). Als het bovenblad gewelfd is, is dat meestal ook bij het achterblad het geval en spreekt men van archtop. Deze archtopgitaren worden meestal elektrisch versterkt, omdat het akoestische geluid vanwege de dikte van het gebruikte materiaal kwalitatief minder is.

De achter- en zijkanten van steelstrings van hoge kwaliteit, zijn vaak uit Oost-Indisch- of Braziliaans palissander (rosewood) vervaardigd, soms van esdoorn (maple). Minder duur wordt het als de gitaarbouwer kiest voor mahonie; de kwaliteit van de gitaar kan dan nog goed zijn. De achterkanten kunnen twee- of driedelig zijn en zelfs vervaardigd zijn van synthetische materialen (zie Ovation). Ook de manier waarop de klankkast verstevigd wordt speelt een rol bij het geluid dat de gitaar voortbrengt. Het standaard X-frame in de klankkast kan bijvoorbeeld voorzien zijn van iets dunnere latjes. Dit versterkt de trillingen van het bovenblad en is met name gunstig voor de weergave van de lage tonen.

Steelstringgitaren zijn er in vele vormen en maten. Anders dan bij de klassieke gitaar, waar de vormgeving meestal zeer traditioneel is, is het in de wereld van de steelstringgitaar zeer gebruikelijk te experimenteren met materialen, vormen en constructies. Dit zorgt voor een grote verscheidenheid aan instrumenten, waardoor de beginner door de bomen het bos vaak niet meer ziet. Een steelstringgitaar met 12 snaren staat bekend als 12-snarige gitaar. Alle snaren zijn dubbel uitgevoerd, waarbij vier van de zes standaardsnaren er een snaar naast krijgen die een octaaf hoger klinkt. De twee hoogste (dunste) snaren krijgen er een snaar bij die identiek is. Dit alles veroorzaakt een voller en rijker geluid.

Een enkele keer worden steelstringgitaren met bijvoorbeeld 7 (of een ander afwijkend aantal) snaren gemaakt.

Drie veelvoorkomende modellen zijn de dreadnought, de standaardwesterngitaar en de jumbo, een grotere gitaar met meer volume.

Zie ook[bewerken]

  • Nashville tuning, een manier om een 12-snarige westerngitaar na te bootsen op een 6-snarige.