Wet van Raoult

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De wet van Raoult is genoemd naar François-Marie Raoult (1830-1901) en stelt dat voor een ideaal mengsel de partiële druk van component i in de gasfase gelijk is aan de molfractie (molaire breuk) van component i in de vloeistoffase maal de verzadigde dampspanning.

Pi* = Verzadigde dampspanning van de zuivere component [Pa]
Pi = Partiële druk van component i [Pa]
xi = Molfractie component i in vloeistoffase [-]

De wet van Raoult geldt in het algemeen slechts voor verdunde oplossingen.

Raoult stelde zijn wet op op grond van onderzoekingen in de jaren 1887 en 1888.

Deze wet vormt samen met de wet van Dalton de basis voor destillatie berekeningen en samen met de wet van Henry voor de beschrijving van niet-ideale oplossingen. Een praktische toepassing van de wet is een ontgasser.

Zie ook[bewerken]