Willem Vaarzon Morel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Wilhelm Ferdinand Abraham Isaac (Willem) Vaarzon Morel (Zutphen, 9 augustus 1868Koudekerke, 25 januari 1955) was een Nederlands kunstschilder, illustrator, aquarellist, pastellist, graficus, tekenaar, etser, lithograaf en ontwerper van affiches en boekbanden.

Hij was afkomstig uit een kunstzinnige familie, geboren in Zutphen en opgegroeid in Haarlem, waar hij de School voor Kunstnijverheid bezocht, daarna ging hij naar de Rijksnormaalschool voor Kunstnijverheid en de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam. Na de academie maakte Vaarzon Morel studiereizen naar Parijs, Italië, Engeland, Oostenrijk en Zwitserland. Daarna werkte hij in Arnhem en Oosterbeek.

Vaarzon Morel ontwikkelde zich in Veere, waar hij zich in 1910 vestigde tot een veelzijdig schilder, met een voorkeur voor stadsgezichten, haven- en strandtaferelen, bloemen en scènes met elegante vrouwen.

Naast zijn vrije werk illustreerde hij ook romans. Bekend werden zijn illustraties voor de derde druk (1904) van Majesteit van Louis Couperus. In 1916 verscheen nog een goedkope herdruk met Vaarzon Morels tekeningen. Majesteit was een van de weinige boeken van Couperus die geïllustreerd verschenen.[1] Het werd een van zijn populairste en bestverkochte boeken.[2]

Hij was twee jaar pensionair van Koningin Wilhelmina, en verkreeg de 2de prijs (in 1891) uit het Willink van Collenfonds. Hij was lid van Arti et Amicitiae in Amsterdam.

W.F.A.I. Vaarzon Morel is de vader van de schilder Willem Vaarzon Morel (1901-1982) en de grootvader van de bekende paardenschilder Wim Vaarzon Morel jr. (1931), die in 1958 een Prix de Rome, de zilveren onderscheiding in de categorie grafiek, ontving en overgrootvader van flamencogitarist Eric Vaarzon Morel (1961).

Gerrit van Blaaderen (1873-1935) was een leerling van hem.


Bronnen/naslagwerken[bewerken | brontekst bewerken]

  • Scheen 1969-1970 (als: Morel)
  • Scheen 1981, p. 359 (als: Morel, Willem Ferdinand Abraham Isaac ('Willem') Vaarzon;*)

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  • M.J. Brusse: Een dierenkolonie in een groote stad. Met teekeningen van W.F.A.I. Vaarzon Morel. 's-Gravenhage z.j.
  • E. Braches: Het boek als Nieuwe Kunst 1892-1903. Een studie in Art Nouveau, Utrecht 1973 [diss.], p. 12
  • F. Leeman en H. Pennock [e.a.]: Museum Mesdag . Catalogue of paintings and drawings , Amsterdam/Zwolle 1996, p. 417
  • A. Beenhakker: De familie Vaarzon Morel. Drie generaties schilders in Veere. Kunst & Antiek Revue 19 (2003) naar aanleiding van de tentoonstelling in: Marie Tak van Poortvlietmuseum , Domburg , juni/nov 2003 en uitgave monografie: A. Beenhakker, Vaarzon Morel., een schilderfamilie,Vlissingen-Middelburg 2003
  • Saskia de Bodt, Jeroen Kapelle et al.: Prentenboeken. Ideologie en illustratie 1890-1950, Amsterdam/Gent (Ludion) 2003, p. 256

Noten[bewerken | brontekst bewerken]

  1. Saskia de Bodt, De verbeelders. Nederlandse boekillustratie in de twintigste eeuw. Vantilt (2014), pp. 18. ISBN 9789460041877.
  2. H.T.M. van Vliet, Oege Dijkstra, Marijke Stapert-Eggen en Jan Fontijn, Verantwoording 'Majesteit' Louis Couperus. Veen (1991). Geraadpleegd op 28 december 2017.