XLR

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Allerlei verschillende XLR pluggen
nummering van de pennen
XLR-connectors

XLR-connectoren worden veel gebruikt in de geluidstechniek. De XLR connector zoals deze nu bekend is, werd in 1958 voor het eerst door het merk Cannon uitgebracht[1], en wordt daarom ook wel de 'Cannon plug' genoemd.

Generaties[bewerken]

Er waren 2 voorlopers, als eerste de X series daarna de XL(X series with Latch) en daarna de XLR. De R staat voor "Resilient polychloroprene" waar de contacten in vast zitten.

Tegenwoordig zijn Neutrik en Switchcraft de belangrijkste fabrikanten van XLR connectoren zoals die in de professionele wereld gebruikt worden. De nieuwste versies van beide merken hebben het grote voordeel dat er geen schroefjes meer gebruikt worden. Door de tule aan te draaien zit alles meteen goed vast.

Neutrik heeft later een vernieuwde versie uitgebracht waarbij het lastig is om na het vastzetten de tule weer los te krijgen.

Switchcraft heeft als voordeel dat de pluggen een compleet metalen behuizing hebben waardoor ze robuuster zijn.

Doorgaans heeft een XLR-connector 3 pennen of bussen; zij worden bij gebalanceerd signaal op de volgende manier aangesloten:

  • Aarde of Chassis op pen 1
  • + op 2 (hot)
  • - op 3 (cold)

Om de volgorde te onthouden is een ezelsbrug bedacht: Xternal,Live,Return, pen 1 2 3

Varianten[bewerken]

XLR connectoren komen voor in verschillende versies, met twee tot zeven polen; in de geluidstechniek wordt de driepolige versie het meest gebruikt. De vierpolige versie wordt onder andere bij intercomsystemen en color scrollers[2] gebruikt, de vijfpolige XLR is de standaard voor het DMX-512 protocol, hoewel daar ook in toenemende mate de driepolige XLR wordt toegepast. De nauwelijks gebruikte pen 4 en 5 vervallen daarbij.

Amerikaanse standaard[bewerken]

In de Verenigde Staten wisselde men vroeger pin 2 en 3 om. Hierdoor werd de polariteit van het signaal omgekeerd. Sinds een aantal jaren zijn ook de Verenigde Staten het 2+ / 3- systeem gaan gebruiken. Bij nieuwe apparatuur levert dit dus geen problemen meer op, maar vooral bij oudere Amerikaanse apparatuur kan dit wel het geval zijn.

Andere toepassingen[bewerken]

Hoewel deze (typen) connectoren vooral in de geluids- en theatertechniek — en aanverwante techniekgebieden — worden gebruikt of daar hun eerste populariteit hebben verworven, zijn ontwerpers, producenten en fabrikanten vanwege de robuuste eigenschappen van deze connectoren, zich ook voor andere toepassingen ervan gaan bedienen. Zo zijn de oplaadadapters van vele (merken) scootmobiels — aan de laagsppanningszijde — voorzien van XLR-connectoren; op de scootmobiel is dan een female chassis-uitvoering van de XLR-connector is gemonteerd en de bijbehorende laadadapter biedt dan vanzelfsprekend een kabel met aan het uiteinde een male XLR-connector.

Noten[bewerken]

  1. ITT’s Audio Connector Inducted Into TECnology Hall of Fame
  2. Een begrip in de theater- en lichttechniek waarbij men op afstand (vanaf een regeltafel) lichtbronnen een ander kleur(verloop) kan laten projcteren zonder dat er handmatig kleurfilters (ter plaatse) van de lichtbron gewisseld of bijgesteld hoeven te worden.

Externe links[bewerken]