Xianbei

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Xianbei
Naam (taalvarianten)
Vereenvoudigd 鲜卑
Traditioneel 鮮卑
Pinyin Xiānbēi
Wade-Giles Hsien-pi
Standaardkantonees Síen Péej
Andere benamingen Takbuat
Sibir
Särbi
3e of 4e-eeuwse riem met Xianbei-gesp

Xianbei of Särbi was de naam van een vermoedelijk proto-Mongools nomadenvolk dat in Mongolië en Mantsjoerije leefde, en van 93 tot 234 AD een rijk stichtten dat de grenzen van China bedreigde. Ze waren afstammelingen van de Donghu.

Na de val van de Han-dynastie hebben zij gedurende de Periode van de Zestien Koninkrijken een aantal Chinese staten gevormd, waaronder Vroeg en Laat-Yan, West-Qin en Zuid-Liang. Hun belangrijkste staat was echter Noordelijk Wei, een directe voorloper van de Sui-dynastie.

De Kitan zouden afstammelingen zijn van de Xianbei. Duizend jaar geleden werden de Xianbei door de Han-Chinezen beschouwd als barbaren en werden muren gebouwd om ze buiten het Chinese rijk te houden.

Veel Xianbei veranderden hun gewoontes en achternamen, nadat ze naar China waren geïmmigreerd.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Begin[bewerken | brontekst bewerken]

De Xianbei kwamen uit het Oosters-Euraziatische steppes. In deze regio's groeien geen bomen en rivieren. De grond is niet vruchtbaar en er zijn geen bergen voor een nederzetting om zich te verschuilen. Alleen grote grasvlaktes met grazende gazelles en antilopen. Nederzettingen kunnen door deze omstandigheden niet leven maar wel een ander soort bevolking: nomaden. De Xianbei waren hier één van.

Assimilatie en Sinicisatie[bewerken | brontekst bewerken]

De Xianbei zouden veel veroverde gebieden siniciseren

Einde[bewerken | brontekst bewerken]