Zeruya Shalev

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zeruya Shalev op de Frankfurter Messe, 2015

Zeruya Shalev (Hebreeuws : צרויה שלו) is geboren op 13 mei 1959. Zij is een van de meest vooraanstaande Israëlische auteurs.

Zeruya Shalev werd geboren in de Kiboets Kinneret. Ze heeft een Master in bijbelstudies en werkt als literair redacteur bij uitgeverij Keshet. Op 29 januari 2004, toen ze terugkeerde naar haar huis in Rehavia, Jeruzalem, nadat ze haar kind naar de kleuterschool had gebracht, blies een Palestijnse zelfmoordterrorist een stadsbus op, net op het moment dat ze langskwam. Het kostte haar vier maanden om van haar verwondingen te herstellen.[1] Shalev is getrouwd met Ayal Megged, de zoon van Aharon Megged.[1] Haar neef is de auteur Meir Shalev.

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

Shalev heeft vijf romans, een poëzieboek en een kinderboek uitgegeven. Haar romans Love Life, Husband and Wife, Thera en The Remains of Love zijn zowel in Israël als in het buitenland lovend ontvangen. Ze zijn in 21 talen vertaald en waren bestsellers in verschillende landen.

Onderscheidingen/Prijzen[bewerken | brontekst bewerken]

Shalev heeft de Gold and Platinum Prix van de Book Publishers Association, de Duitse Corine Literature Prize (2001), de Franse Amphi Award en de ACUM- prijs drie keer gewonnen (1997, 2003, 2005). Husband and Wife (Man en Vrouw) was genomineerd voor de Franse Femina prijs (2002), en is opgenomen in de Franse Fnac-lijst van de 200 beste boeken van het decennium.

De roman Love Life werd door de Duitse krant Der Spiegel gerekend tot de twintig beste romans van de afgelopen veertig jaar, naast werken van Saul Bellow en Philip Roth.

Love Life is als film uitgebracht onder de titel Love Life (Duitse titel Liebesleben), een gezamenlijke Duits/Israëlische productie uit 2007 onder regie van Maria Schrader.

In 2012 ontving Shalev de Wereld Literatuurprijs (Welt Literaturpreis) van de Duitse krant Die Welt voor haar oeuvre, waarin ze voor haar fantastische magische taal werd geprezen.[2]