Zweefbom

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De Indiase Gaurav

Een zweefbom is een bom die oorspronkelijk als vliegtuigbom gebruikt werd. In tegenstelling tot een normale vallende bom kan zij door haar vleugels een zweefvlucht maken naar doelen op afstand.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Begin twintigste eeuw begon men in de Verenigde Staten (1910), Italië (1912) en het Verenigd Koninkrijk (1912) met de ontwikkeling van luchttorpedo's. Een experimentele zweefbom werd door de Duitse firma Siemens-Schnuckert ontwikkeld.[1] De eerste toepassing vond in 1914 plaats in Engeland. Vanaf 1914 begon de ontwikkeling van de 'Siemens-Torpedo-Gleiter' in Duitsland. De eerste proeven werden gedaan van af zeppelins. De eerste werkelijke Duitse zweefbom werd ontwikkeld door Max Kramer in de vorm van de Fritz X.

In 1943 en 1944 was de Duitse Luftwaffe buitengewoon effectief bij het tot zinken brengen van geallieerde marineschepen door het gebruik van zweefbommen. Het plotselinge einde van deze oorlogstactiek heeft historici voor raadsels gesteld.[2]

Een kleine variant werd vanaf de jaren 1990 in de Verenigde staten ontwikkeld en leidde tot de small diameter bomb. Een verdere ontwikkeling door Boeing en Saab ging verder dan de oorspronkelijke inzet als vliegtuigbom en vormde een hybride tussen raket en zweefbom: de ground-launched small diameter bomb.

Mogelijkheden[bewerken | brontekst bewerken]

De toename in reikwijdte ten opzichte van een conventionele vliegtuigbom wordt bereikt door aerodynamische constructies. Deze vormen een integraal bestanddeel van het wapen of worden separaat aan de bom bevestigd. Het voordeel er van is dat de bom ver van het doel losgelaten kan worden en het vliegtuig het afweergeschut kan vermijden. Bij een bestuurbare bom kan bovendien het doel preciezer getroffen worden.

Onderling verschillen de zweefbommen in de opbouw van de besturingselementen, de methode van doelherkenning en de explosieve kop. Er bestaan ook zweefbommen met een aandrijving, waarbij het onderscheid met een kruisvluchtwapen niet altijd duidelijk is.

De besturing kan intern-mechanisch of per afstandsbediening geregeld worden. De Amerikaanse BAT beschikte als eerste over een besturing middels radar, de Japanse Yokosuka MXY-7 was daarentegen bemand en werd voor kamikazeacties gebruikt.

Voorbeelden van zweefbommen[bewerken | brontekst bewerken]

Fritz X

Tweede Wereldoorlog[bewerken | brontekst bewerken]

  • Fritz X
  • Henschel Minengleitbombe Hs 293, Hs 294, Hs 295
  • Blohm & Voss BV 143, met raketaandrijving
  • Blohm & Voss BV 246
  • BAT, eerste radargeleide en autonome zweefbom.
  • Yokosuka MXY-7, enige operationele bemande zweefbom
Vliegende Small diameter bomb

Moderne modellen[bewerken | brontekst bewerken]

  • AGM-62 Walleye
  • AGM-154 Joint Standoff Weapon
  • Small Diameter Bomb
  • GBU-44 Viper Strike
  • Fei Teng FT-12
  • HOPE/HOSBO