2,4,6-trichlooranisol
| 2,4,6-trichlooranisol | ||||
| Structuurformule en molecuulmodel | ||||
| Structuurformule van 2,4,6-trichlooranisol | ||||
| Algemeen | ||||
| Molecuulformule (uitleg) |
C7H5Cl3O | |||
| Andere namen | 1,3,5-trichloor-2-methoxy-benzeen | |||
| Molmassa | 211,47 g/mol | |||
| SMILES |
COc1c(Cl)cc(Cl)cc1Cl
|
|||
| InChI |
1/C7H5Cl3O/c1-11-7-5(9)2- 4(8)3-6(7)10/h2-3H,1H3
|
|||
| CAS-nummer | 87-40-1 | |||
| EG-nummer | 201-743-5 | |||
| PubChem | 6884 | |||
| Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen | ||||
| H-zinnen | R22, R36 | |||
| P-zinnen | S26 | |||
| Fysische eigenschappen | ||||
| Aggregatietoestand | vast | |||
| Smeltpunt | 60-62 °C | |||
| Vlampunt | 100,4[1] °C | |||
| Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar) | ||||
|
||||
2,4,6-trichlooranisol of 1,3,5-trichloor-2-methoxy-benzeen is een scheikundige verbinding die de voornaamste oorzaak is van de muffe smaak van bedorven wijn. De stof wordt gevormd door de inwerking van bacteriën op chloorfenolen. Deze kunnen afkomstig zijn van bestrijdingsmiddelen waarmee de bomen zijn behandeld waarvan de kurk afkomstig is, maar ook van chloor dat traditioneel gebruikt werd als ontsmettingsmiddel bij de productie van de flessenkurken. Het gebruik van chloor is echter sedert 1996 verboden en de kurkfabrikanten zijn voortijdig overgeschakeld op andere methoden voor de ontsmetting van kurk, bijvoorbeeld door gebruik te maken van ozon, peroxiden of grote magnetrons. Het bestaan van 2,4,6-trichlooranisol heeft de kurkstopper reputatieschade toegebracht en daarom worden wijnflessen steeds meer voorzien van afsluitingen van kunststof of een schroefdop.
| Bronnen, noten en/of referenties |